1

توزیع گوشت وارداتی برای تنظیم بازار عید قربان + قیمت‌ها

[ad_1]

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از ایسنا، سید داوود موسوی، اظهار کرد: براساس مصوبات کارگروه تنظیم بازار با همکاری وزارتخانه های جهاد کشاورزی و صنعت، معدن وتجارت، شرکتها و سازمانهای تابعه، اتحادیه کشوری فروشگاه‌های زنجیره‌ای، انجمن بسته بندی مواد پروتئینی کشور و سازمان میادین میوه و تره بار، توزیع گوشت بسته بندی وارداتی، به صورت تک نرخی و بدون محدودیت در فروشگاه‌های زنجیره‌ای و میادین عرضه می‌شود.

به گفته این مقام مسئول هر کیلوگرم ران بسته بندی ۴۳ هزار تومان، سردست (شامل ماهیچه، ماهیچه پلویی، خورشتی، کف دست) هر کیلوگرم ۴۲ هزارتومان، راسته با استخوان بسته بندی کیلویی ۳۵ هزار تومان، گردن بسته بندی کیلویی ۳۵ هزار تومان، و قلوگاه بی استخوان بسته بندی کیلویی ۲۵ هزار تومان فروخته می شود.

موسوی افزود: براساس آخرین برنامه‌ریزی و هماهنگی‌های صورت گرفته مقرر شده کلیه واحدهای بسته بندی صرفا نسبت به تولید و عرضه این اقلام و با قیمت های فوق الذکر و به صورت یکسان اقدام کنند.

این در حالی است که گوشت گوسفندی فله به صورت شقه، نیم‌شقه ران و سردست نیز با قیمت های مصوب در فروشگاه‌های زنجیره‌ای، واحدهای صنفی منتخب و نیز غرف میادین کماکان عرضه می شود.

معاون نظارت بر کالاهای مصرفی و شبکه های توزیعی و اقتصادی سازمان حمایت خاطرنشان کرد: گوشت‌های وارداتی تحت نظارت سازمان دامپزشکی (از مرحله خرید دام، کشتار تا واردات و بسته‌بندی) عرضه شده و نظارت های مستمر درخصوص حفظ موازین بهداشتی و سلامت در مراحل مختلف معمول می‌شود.

موسوی‌ اضافه کرد: براساس هماهنگی به عمل آمده قیمت هر کیلوگرم نیم شقه ران ۳۴۰۰۰ تومان، نیم شقه سردست ۳۲۰۰۰ تومان و شقه کامل ۳۳۰۰۰ تومان است.

وی تاکید کرد: تمامی واحدهای صنفی موظف به رعایت قیمت تعیین شده بوده و هموطنان نیز در صورت مواجهه با هرگونه تخلف در این زمینه می توانند از طریق شماره تلفن ۱۲۴ به دریافت و رسیدگی به شکایات مردمی این سازمان و سازمان صنعت، معدن و تجارت استانها در سراسر کشور اطلاع دهند تا اقدام قانونی لازم در مورد  آن صورت پذیرد.

[ad_2]

Source link




قیمت انواع میوه و سبزی چه تغییری نسبت به سال گذشته داشت؟ +جدول

[ad_1]

اقلام با بالاترین نرخ افزایش قیمت:

– پیاز ؛ ١٦٧.٩ درصد

– سیب‌زمینى؛ ١٦٣.٨ درصد

– نخود؛ ٧٦.٨ درصد

– خربزه؛ ٧٦.٤ درصد

اقلام با بالاترین نرخ کاهش قیمت:

– هندوانه؛ منفی ٣٢.٣ درصد

– کاه؛ منفی ١٧.٥ درصد

– بادمجان؛ منفی ٨.٩ درصد

– سیب درختى؛ منفی ٨.٥ درصد

منبع:
اقتصاد آنلاین

[ad_2]

Source link




اعتراض نماینده مشکین‌شهر به عوارض ۱۲۰۰ تومانی عراق

[ad_1]

نماینده مردم مشکین‌شهر در مجلس نسبت به وضع عوارض ۱۲۰۰ تومانی به ازاء هر کیلو سیب و شلیل صادراتی ایران به عراق اعتراض کرد.

به گزارش ایسنا، ولی ملکی در جلسه علنی امروز (پنج‌شنبه) مجلس شورای اسلامی در تذکری شفاهی خطاب به وزیر جهادکشاورزی،‌ گفت: سیب و شلیل باغداران مشکین‌شهری روی دستشان باقی مانده است آن هم در سالی که همه از صادرات حمایت می‌کنند و سیاست دولت نیز بر مشوق‌های صادراتی است.

این عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس ابراز تاسف کرد: درست در فصل برداشت، در مرز عراق قوانینی توسط دولت عراق وضع شده است که به ازای هر کیلو محصولات کشاورزی وارداتی به این کشور ۱۲۰۰ تومان عوارض دریافت می‌شود و ظاهرا پیگیری‌های وزرای امور خارجه، صنعت و جهادکشاوری هم به نتیجه نرسیده است و ادعا شده محصولات کشاورزی عراق روانه بازار این کشور شده است. براساس اطلاعات دریافتی این مسئله را می‌توان به عنوان همکاری نکردن دولت عراق با ایران تلقی کرد.

وی ادامه داد: به جز خرما محصولات کشاورزی چندانی در عراق تولید نمی‌شود. هر ساله محصولات سردرختی از ایران به این کشور صادر می‌شد. مسئولان امر به این مسئله توجه کنند تا از کشاورزان داخلی حمایت شود.

انتهای پیام

[ad_2]

Source link




اقتصاد ناسالم جامعه را به سمت جنگ با امام می برد!

[ad_1]

پایگاه خبری تحلیلی تراز: در نظام فکری و اقتصادی مد نظر اهل بیت علیهم السلام نگاه به ثروت به صورت شمشیری دو لبه است؛ مال، نفی و نهی نشده اما انباشت آن نکوهش شده و نسبت به خطرات آن هشدار جدی داده اند. لذا در همه ادوار و دوران ها آنچه بایستی الگو و مسیر راه مسئولان و حاکمان باشد این است که چرخه اقتصادی فعال شود و ثروت به به صورت مساوی اما به صورت عمومی در جامعه توزیع گردد و از انباشت ثروت و امکانات عمومی در دست عده‌ای خاص جلوگیری کند. امام حسین (ع) نیز ضمن مخالفت با انباشت ثروت و ثروت اندوزی و دنیاطلبی، مهمترین آفات و اصلی ترین دلیل انحراف مردم زمانه را در همین موضوع می داند. نباید در جامعه ثروت اندوزی امری پسندیده تلقی شود و ثروتمندان دارای آبرویی بواسطه ثروتشان شوند. حتی در حالات سلمان فارسی هسات که که یکی از اموری که او را محبوب اهل بیت کرده بود بی اعتنایی اش به ثروت و ثروتمندان بود!
از منصور بن بزرج نقل شده:
خدمت امام صادق (ع) عرض کردم : چه بسیار از شما می شنوم که سلمان فارسی را یاد می کنید!
حضرت فرمود: [اولا]نگو سلمان فارسی بلکه بگو سلمان محمّدی. [ثانیا] آیا می دانی به چه دلیل از او زیاد یاد می کنم؟ عرض کردم: نه.
حضرت فرمود: «به خاطر سه خصلت که در او بود:
اول: خواست و علاقه خود را فدای خواست امیرالمؤمنین (ع) می کرد.
دوم به خاطر حبّی که به فقرا داشت و و آنان را به اهل ثروت و قدرت ترجیح می داد.
سوم: حبّ و علاقه او به علم و علما.
همانا سلمان عبد خدا بود و فردی صالح و حنیف و مسلم و از مشرکین نبود».
(بحار الانوار ج22، ص327، ح33)
سه نکته:
** اقتصاد ناسالم جامعه را به سمت جنگ با امام می برد!
ثروت یکی از اموری است که می تواند جامعه را رو به صلاح یا نابودی بکشاند. اگر انباشت ثروت حاصل فساد در اقتصاد باشد آنقدر خطرناک است که حتی ممکن است آن مردم جلوی پیامبر و امام هم قد علم کنند و برای به خطر نیفتادن دنیایشان که وابسته به همان اقتصاد ناسالم با او بجنگند! مساله ای که در روز عاشورا ایستاد و عده ای از مردم که حاصل روابط اقتصادی ناسالم اموی بودند مقابل امام ایستادند. لذا وقتی در روز عاشورا در مورد عدم پذیرش حقانیت امام از جانب دشمنانش از ایشان سؤال شد امام حسین (ع) پاسخ دادند: «مُلِئَتْ بُطُونُکُمْ مِنَ الْحَرامِ؛ شکم های آنها از حرام پر شده است!»

** لقمه حرام در اثر اقتصاد فاسد
حضرت فرمودند شکم هایشان مملو از حرام است. یعنی چه؟ آیا لقمه حرام ره آورد درآمد حرام نیست؟ درآمد حرام نیز حاصل اقتصاد ناسالم و فساد اقتصادی است. اینچنین اقتصادی است که پی آمدش شخص را وادار می کند در برابر ولیّ خدا قد علم کند و در نهایت وی را به سوی نا‌ انسانی ترین اقدامات سوق دهد.

** با ثروت دنیا می خواهی چه بکنی؟
البته ناگفته نماند هر ثروتی ناپسند نیست و مهم هدف گذاری افراد است. یکى از یاران امام صادق(ع) به آن حضرت گفت: چکار کنم من دنیا را دوست دارم و به آن علاقه مندم! مى ترسم دنیا پرست باشم.
امام (ع) فرمود: «با ثروت دنیا چه می خواهى انجام دهی؟» گفت: هزینه خود و خانواده ام را تهیه کنم و به خویشاوندان کمک کنم. در راه خدا انفاق کنم و حج و عمره به جا آورم.
امام (ع) فرمود: «لیس هذا طلب الدنیا هذا طلب الآخره؛ این دنیاطلبى نیست، بلکه طلب آخرت است.» (وسائل الشیعه، ج 12، ص 19)

[ad_2]

Source link




رشد ۷۰ درصدی ثبت‌نام‌کنندگان در فرآیند انتخاب صادرکننده نمونه

[ad_1]

 به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از سازمان توسعه تجارت ایران،محمدرضا مودودی افزود: در بیست و یکمین دوره انتخاب صادرکننده نمونه و ممتاز ملی، متقاضیان با ثبت اطلاعات تجاری خود در سامانه nemoonesh.ir سازمان توسعه تجارت ایران، در این رویداد ملی مشارکت کردند و استقبال به گونه‌ای بود که در دو مرحله نیز زمان ثبت نام تمدید گردید و این فرصت از طریق رسانه‌های گروهی و سازمان‌های صنعت، معدن و تجارت استانی اطلاع رسانی شد.

 معاون توسعه صادرات کالا و خدمات با اشاره به رشد ۷۰ درصدی متقاضیان شرکت در فرآیند انتخاب صادرکننده نمونه و ممتاز ملی در سال ۹۶ اظهار داشت: در این دوره علاوه بر صادرکنندگان کالا و خدمات، گروه‌های صنعتی بزرگ (هلدینگ‌های) صادراتی نیز ثبت نام کرده‌اند که برای نخستین بار این شرکت‌های بزرگ صادراتی نیز در فرآیند انتخاب سال جاری حضور خواهند داشت.

مودودی با اشاره به اینکه شناسایی و حمایت از شرکت‌های توانمند صادراتی از جمله تکالیف این سازمان از سوی ستاد اقتصاد مقاومتی بوده که همچنان در فهرست اقدامات اولویت­‌دار سازمان توسعه تجارت است، یادآور شد: امسال با تعریف گروه صنعتی (هلدینگ) صادراتی و تعیین شاخص‌های قابل اندازه گیری در سایت نمونش سازمان، تلاش شد تا مجموعه‌های بزرگ صادراتی در کشور شناسایی و معرفی شوند و نقش کلیدی آن‌ها در توسعه صادرات غیرنفتی کشور مورد تأکید و تقدیر قرار گیرد.

معاون سازمان توسعه تجارت ایران افزود: در این جهت، بیش از ۷۲۰ بنگاه تولیدی، خدماتی و گروه صنعتی (هلدینگ) صادراتی ثبت نام کرده‌اند که از این منظر رشد بیش از ۷۰ درصدی را در این دوره نسبت به مدت مشابه سال قبل شاهد هستیم.

هر ساله در ۲۹ مهر با حضور مقامات عالیرتبه دولتی، از صادرکنندگان نمونه و ممتاز ملی تقدیر می­‌شود.

[ad_2]

Source link




افزایش سهم راه‌آهن از تجارت به ۲۵‌درصد

[ad_1]

یکی از مزایای مهم حمل و نقل ریلی برای توسعه اقتصادی، تسهیل دسترسی تولیدکنندگان کشورهای در حال توسعه به مواد خام، کالاهای واسطه‌ای و سایر منابع و نیز ارسال محصولات خود به بازارها با قیمت‌های مناسب است.

 راه‌آهنی که خوب اداره شود خدمات مورد نیاز بسیاری از صنایع سنگین کشور را با هزینه‌ای بسیار کمتر از حمل و نقل جاده‌ای تامین می‌کند. بنابراین حمل و نقل ریلی می‌تواند باعث تسهیل تجارت، ایجاد اقتصاد مقیاس، تخصصی شدن اقتصاد و رشد اقتصادی فزاینده شود. در روزهای اخیر با سفر وزیر راه و شهرسازی و هیات همراه به آلمان، نشست کارگروه مشترک ریلی و کارگروه مشترک دریایی و بندری با حضور نمایندگان شرکت‌های بزرگ بخش خصوصی آلمان در حوزه حمل و نقل برگزار شد.

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از آرمان ، مسعود دانشمند، عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی تهران می‌گوید: «ما خطوط ریلی نسبتا کاملی برای اتصال به کشورهای دیگر داریم، اما در داخل کشور سیستم ریلی بسیار ضعیف است و باید ابتدا مشکل داخلی را رفع کنیم.»

اتصال ریلی ایران به کشورهای دیگر به‌ویژه اروپا تا چه میزان اهمیت دارد و چه تاثیراتی در وابستگی متقابل، تسهیل تجارت، و کاهش هزینه‌ها خواهد داشت؟

توسعه خطوط ریلی به تنهایی معنی ندارد، چراکه ما خطوط ریلی نسبتا کاملی برای اتصال به کشورهای دیگر داریم. مساله توسعه تجارت از طریق خطوط ریلی، از توسعه خطوط ریلی به تنهایی جداست. اکنون ما از طریق مرز رازی و ترکیه به اروپا وصل هستیم. از طرفی با تمام همسایه‌ها جز عراق خطوط ریلی داریم، مثلا از طریق مرز زاهدان، به پاکستان و بعد به هند وصل هستیم و از طریق مرز اینچه‌برون به ترکمنستان و بعد از آن به تمام آسیای میانه و روسیه نیز متصلیم. تا قبل از جنگ میان آذربایجان و ارمنستان، از طریق مرز نوردوز و مرز جلفا نیز به آذربایجان و ارمنستان و گرجستان و روسیه خطوط ریلی داشتیم. تنها مرز غربی یعنی کشور عراق خطوط ریلی ندارد که آن هم مربوط به مشکلات کشور عراق است. مشکل ما در موضوع حمل و نقل ریلی بیشتر مربوط به داخل کشور است. از لب مرز به آن سمت به همه نقاط متصلیم، اما در داخل کشور سیستم ریلی بسیار ضعیفی داریم. خطوط راه‌آهن داخل کشور حدود 10‌هزار کیلومتر است که برای کشوری با وسعت یک‌میلیون و 648‌هزار کیلومتر مربع بسیار کم است. قطارهای ما عموما رضاشاهی هستند و سیستم ریلی بسیار قدیمی است که 80 سال از عمرش گذشته و بازسازی نشده است. ضمن اینکه سیستم حمل و نقل تک‌ریلی است که باعث کاهش سرعت قطار می‌شود. اکنون تلاش دولت این است که برای حمل و نقل کالا، انتقال در طول 300 کیلومتر در 24 ساعت را تضمین کند. یعنی 12 کیلومتر در ساعت باید طی شود. این میزان در دنیای امروز بسیار پایین است. بنابراین ابتدا لازم است که سیستم حمل و نقل ریلی در داخل کشور تقویت شود. سیستم راه‌آهن باید حتما دوخطی و برقی شود و خطوط ریلی مسافران از خطوط ریلی حمل کالا جدا شود. همچنین خطوط ریلی مجهز به راه‌آهن مدرن شود تا قطارها با سرعت 250 تا 300 کیلومتر در ساعت حرکت کنند و در نتیجه این موارد، بهبود و کارایی در حمل و نقل ریلی میسر شود.

چرا با اینکه ما از نخستین کشورهای سازنده راه‌آهن بودیم، در سال‌های گذشته از توسعه حمل و نقل ریلی عقب ماندیم؟

در دولت یازدهم تلاش‌های بسیاری برای جبران عقب‌ماندگی سیستم حمل و نقل ریلی انجام شد، اما هنوز به نتیجه مطلوب نرسیده ‌است، چراکه سال‌های بسیاری از آن غافل بوده‌ایم. توسعه راه‌آهن نیاز به بودجه و سرمایه‌گذاری زیادی دارد که در این سال‌ها به آن تعلق نگرفته است. همچنین تصمیم‌گیری‌های دولت در محدوده شرایط و امکانات خود بوده است. بنده به عنوان نظریه‌پرداز می‌توانم این پیشنهاد را ارائه دهم که می‌توانیم با پیمانکارهای چینی که راه‌آهن و جاده‌های خوبی می‌سازند، قرارداد مشترک امضا کنیم و ساختن راه‌آهن را به آنها واگذار کنیم. سپس بعد از شروع بهره‌برداری راه‌آهن با سود آن ظرف 10 سال، هزینه ساخت آن را تسویه می‌کنیم. پیمانکارهای چینی برای چنین کاری آمادگی دارند و ما نیز می‌توانیم از این فرصت استفاده کنیم.

وزیر راه و شهرسازی در دیدار با وزیر اقتصاد آلمان پیشنهاد ایجاد کریدور ریلی آلمان ـ ایران ـ چین را داده است. به نظر شما ایجاد چنین کریدوری چه منافعی برای ایران دارد؟

ما باید مسیر این کریدور را در نظر بگیریم. این کریدور به تهران می‌آید، سپس به مشهد و مرو می‌رسد و با عبور از مرز به بخشی از قزاقستان، ازبکستان، تاجیکستان، قرقیزستان می‌رود و بعد وارد غرب چین می‌شود تا به پکن برسد. ما همسایه چین نیستیم، پس بخش بزرگ این کار که در خارج از کشور باید انجام شود به عهده ما نیست. کشورهایی که در این مسیر هستند، باید همگی به توافق برسند. چین اکنون در حال طراحی جاده ابریشم ریلی، جاده ابریشم زمینی و جاده ابریشم دریایی است و بیش از‌هزار‌میلیارد دلار برای این طرح، سرمایه در نظر گرفته است. ما باید خود را در مسیر این پروژه چینی قرار دهیم تا از طرحی که موجود است، استفاده ببریم.

اکنون سهم حمل و نقل ریلی از تجارت خارجی یا داخلی چقدر است؟

حمل و نقل ریلی ما در تجارت خارجی بسیار جزئی است. در مجموع صادرات و واردات و تجارت کشور، راه‌آهن سهمی حدود هشت‌درصد دارد و این رقم نه تنها کافی نیست، بلکه یک فاجعه است. این عدد باید به حدود 25‌درصد برسد. 25‌درصد جابه‌جایی کالا باید از طریق حمل و نقل ریلی انجام شود. ما تا این رقم فاصله بسیاری داریم که باید برای آن سرمایه‌گذاری انجام شود، خطوط ریلی توسعه یابد و مهم‌تر از همه اینکه از داخل تمام گمرکات، خطوط ریلی عبور کند تا تجارت تسهیل شود.

[ad_2]

Source link




از محصولات تراریخته چه خبر؟

[ad_1]

به گزارش تراز ،در حالی که حدود 38 کشور جهان تولید و استفاده از محصولات تراریخته را ممنوع اعلام کرده است‌، ایران سالانه حدود 5.5 میلیارد دلار محصول تراریخته وارد می‌کند.

 

در پی بحث های صورت گرفته درخصوص سلامت محصولات تراریخته یا دستکاری شده ژنتیکی مبنی بر مضر و بیماری زا بودن این محصولات، مطرح شده و نگرانی عده ای از افراد را به همراه داشته است.

 
مسئله سلامت محصولات دستکاری شده ژنتیکی یا همان محصولات تراریخته، موضوعی است که طی ماه‌های اخیر به‌شدت مورد توجه رسانه‌ها و افکار عمومی مردم کشور قرار گرفته است.
 
در کنار بحث سلامت این محصولات و عوارض مصرف آن، مساله دیگر حجم واردات محصولات تراریخته به کشور مطرح می‌شود و این درحالی است که حدود 38 کشور در جهان، کشت و واردات این محصولات را ممنوع اعلام کرده اند.
 
لازم به ذکر است که سالانه حدود 5.5 میلیارد دلار محصول تراریخته به کشور وارد می شود و این درحالی است که نظارت خاصی بر کم‌و‌کیف واردات این محصولات در

گمرکات کشور وجود ندارد.

 
در این میان اروپایی ها سالیان درازی است که با مسئله سلامت محصولات تراریخته دست به گریبان بوده‌اند و این کشورها هر یک پس از منازعات فراوان، به‌صورت رسمی و قانونی درخصوص محصولات تراریخته قانون‌گذاری کرده‌اند.
 
اجرای قانون استفاده از برچسب تراریختگی در فرانسه از سال 2010 و همچنین ممنوعیت استفاده ذرت تراریخته در این کشور از جمله اقدامات صورت گرفته در راستای استفاده از محصولات تراریخته در اتحادیه اروپا بوده است.
 
مسئولان بلغارستان مطابق قانونی در سال 2010 کشت و واردات محصولات تراریخته را ممنوع کردند؛ مطابق یک نظرسنجی‌ از مردم بلغارستان، مسئولان اتحادیه اروپا متوجه شدند که نزدیک به 97 درصد مردم بلغارستان خواستار ممنوعیت محصولات تراریخته در کشور خود هستند.
 
در این بین وزیر کشاورزی لیتوانی اعلام کرد: سلامت محصولات تراریخته به هیچ وجه ثابت شده نیست و در سال 2015 مسئولان کشور لیتوانی به ممنوعیت کامل محصولات تراریخته رضایت دادند.
 
کمپین های ضد تراریخته کشورهای اروپایی در سال 2015 اظهار کردند: «این محصولات از نظر اقتصادی و صنعتی بسیار به‌صرفه است و در این شکی وجود ندارد، اما سلامت انسان را تهدید می‌کند.
 
در این میان نکته قابل تامل این است که با گذشت سالها استفاده از محصولات تراریخته در کشور افراد اطلاعات کاملی دراین رابطه ندارند و رسانه های جمعی کمتر به بررسی اثرات آن می‌پردازند.
 
در این میان یکی از شهروندان با اظهار نگرانی از ورود محصولات تراریخته به کشور می‌گوید: متأسفانه اطلاعات واضح و روشنی در رابطه با محصولات تراریخته به مردم داده نمی شود تا مردم بتوانند خود تصمیم بگیرند که از این محصولات استفاده کنند یا خیر و به عبارتی محصولات تراریخته بدون اجازه و اطلاع مردم از جزئیات این محصولات وارد سفره آن‌ها شده است.
 
همچنین خانم میانسالی در این رابطه اظهار کرد: از محصولات تراریخته چیزی نمی‌داند و چند سالی است که تنها اسم آن را شنیده است.
 
در این بین جوانی 30 ساله می‌گوید: اگر این محصولات واقعاً این گونه که برخی سایتها اعلام کرده اند، ضرر دارد، چرا اجازه ورود آن به کشور و یا کشت آن داده می‌شود و اگر هم ضرر ندارد و سالم است، چرا این همه حرف و حدیث درباره آن زده می شود.
 
وی افزود: بهتر است تا اطلاعات لازم در مورد استفاده از محصولات تراریخته به افراد داده شود و این محصولات با برچسب از هم جدا شوند تا افراد با آگاهی کامل تشخیص دهند که از این مواد غذایی استفاده کنند یا خیر.
 
این جوان 30 ساله در ادامه گفت: این روزها به قدری بحث محصولات تراریخته مطرح است که هنگام مراجعه به بازار، میوه و محصولات غذایی را با نگرانی تهیه می‌کنم و ندادن اطلاعات کافی به مردم، حسابی آن ها را سردرگم کرده است و نمی دانند که چه محصولی خوب و چه محصولی مضر است.
 
با این تفاسیر محصولات کشاورزی تراریخته امکان کشاورزی ارگانیک را فراهم می‌کنند، چون پایه کشت ارگانیک، عدم استفاده از کود‌ها و آفت‌کش‌های شیمیایی است به هر حال علاوه بر تمام این جنبه‌های مثبت دستکاری ژنتیکی، نگرانی‌هایی هم در این مورد وجود دارد که مسئولین باید اطلاعات لازم را به مردم بدهند و افراد خود تصمیم بگیرند که از این محصولات استفاده کنند یا خیر.

[ad_2]

Source link




واکنش به حاشیه‌سازان افتتاح فاز 17 و 18 پارس جنوبی/مذاکره خودرویی با آلمان‌ها و ایتالیایی‌ها

[ad_1]

معاون برنامه سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران (ایدرو) در اظهاراتی به حواشی ایجاد شده پس از افتتاح دو فاز 17 و 18 پارس جنوبی در مورد سهم دولت دوازدهم در این پروژه‌ها واکنش نشان داد. وی همچنین از انجام مذاکرات جدید خودرویی با شرکت‌های آلمانی‌،‌ ایتالیایی و کره‌ای خبر داد.

ابوالفضل کیانی بختیاری در گفت‌و گویی تفصیلی با ایسنا در ارتباط با مسائل مختلفی از جمله تعریف ماموریت‌های کلان ایدرو پس از برجام، قراردادهای خودرویی، میزان بدهی‌های دولت به سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران، پروژه‌های نفت و گاز و پتروشیمی، توافق با 9 غول صنعتی، آخرین فعالیت‌ها در صنایع دریایی و ریلی، تامین 2000 دستگاه واگن، تولید بالگرد و سایر مسائل این سازمان صحبت کرد که مشروح آن در ذیل آمده است.

در ابتدای امر به جهت‌گیری،‌ برنامه‌ها و اولویت‌های ایدرو بپردازید.

سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران یک سازمان توسعه‌ای است که از سال 1346 تاسیس شده و نیم قرن از مدت زمان تاسیس آن می‌گذرد. فلسفه وجودی تاسیس این سازمان راهبری مگاپروژه‌ها و راه اندازی صنایع بزرگ بود و در جایی که بخش خصوصی توانمندی انجام این پروژه‌ها را نداشته و یا حتی اگر بخش خصوصی توانمند هم وجود داشت به دلیل بالا بودن ریسک راه اندازی صنایع بزرگ، تمایلی از سوی بخش غیردولتی برای ورود به پروژه‌ها مشاهده نشده، ایدرو ورود کرده است.

با توجه به موارد فوق و ضرورت و تاکید بر توسعه صنعتی کشور در دهه 40 ، گروهی مامور می‌شوند تا سازمانی را به نام سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران با قانون تاسیس و اساسنامه خاص و حداکثر استقلال و آزادی عمل تاسیس کنند و از این طریق توسعه صنعتی کشور در دستور کار قرار می‌گیرد. از همان ابتدای تاسیس ایدرو، جهت گیری‌ها و تقابلاتی وجود داشت که چرا این سازمان باید از همه قیود بازدارنده و نظارت‌ها مبرا باشد، به همین دلیل کارشکنی‌هایی صورت می‌گرفت و اجازه نمی‌داد که این سازمان آن گونه که باید و شاید به وظایف خود عمل کند. در این مسیر با توجه به مقابله‌هایی که صورت گرفت سازمان استقلال خود را حفظ کرد و به اهداف بزرگی نیز دست یافت تا جایی که بزرگ‌ترین صنایع کشور از شرکت‌های ماشین سازی گرفته تا بسیاری از شرکت‌های کشتی‌ سازی، ساخت تجهیزات در صنعت، نفت، گازو پتروشیمی، ماشین الات سنگین راهسازی و کشاورزی و غیره مدنظر قرار گیرند و ایدرو با سرمایه‌گذاری شرکت‌هایی را تاسیس کند و پس از مدتی آن‌ها را واگذار نماید و از سود و فروش همان شرکت‌ها بتوانند صنایع جدید را راه اندازی نماید.

تا مقطعی کار به همین منوال پیش رفت اما پس از آن سازمان به پروژه‌های پیمانکاری بزرگ خصوصا در صنعت نفت و گاز ورود کرد که به طور مثال فازهای 1، 6، 7، 8، 14، 17 و 18 پارس جنوبی را شامل می‌شد و هدف این بود که بتوانیم با شرکت‌های بزرگ که صاحب تکنولوژی و برند بودند ارتباط برقرار کنیم و از این طریق انتقال دانش فنی و بومی سازی را داشته باشیم.

_ قبل از شرایط تحریم شرایط برای انجام ماموریت‌های سازمان چگونه بود؟

قبل از شرایط تحریم عمده طرح‌های سرمایه گذاری صنعتی و پروژه‌های پیمانکاری در زمان مقرر به اتمام می‌رسید و با رقم استاندارد تعریف شده در قرارداد پروژه پایان می‌یافت. این یعنی اگر قرار بود پروژه‌ای با مبلغ مشخص در زمان مقرر به بهره برداری برسد، دقیقا همین اتفاق رخ می‌داد.

_ در زمان تحریم، سازمان با چه شرایط جدیدی روبه‌رو شد؟

با ورود به دوره تحریم ارتباط با بسیاری از شرکت‌های خارجی قطع شد و با تحریم تجهیزات، پروژه‌های مدنظر مدت‌دار شد. همچنین با توجه به محدودیت منابع مالی و نقل و انتقال پول، شرکت‌ها نمی‌توانستند به موقع تامین تجهیزات و منابع داشته باشند که این مساله زیان و هزینه پروژه‌ها را دو تا سه برابر افزایش داد، بنابراین اگر قرار بود پروژه‌ای سه ساله به اتمام برسد به مدت هفت تا هشت سال طول کشید، این مسئله در خصوص رقم قرارداد نیز مطرح و به طور مثال اگر پیش‌بینی شده بود پروژه با رقمی معادل 1.5 تا 2 میلیارد دلار به اتمام برسد هزینه آن تا هفت الی هشت میلیارد دلار نیز ارتقا یافت.

یکی از عمده اتفاقاتی که برای سازمان‌های توسعه‌ای در دوران تحریم رخ داد، این بود که منابع آن‌ها محدود شد و از سویی دیگر شرکت‌های تابعه این سازمان‌ها نیز براساس قانون اجرای سیاست‌های کلی اصل 44 قانون اساسی با واگذاری مواجه شدند، به طور مثال ایدرو حدود 102 شرکت را واگذار کرد و قرار بر این بود که اگر شرکتی توسط سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران واگذار می‌شود، 70 درصد درآمد ناشی از واگذاری به سازمان‌های توسعه‌ای بازگردند تا بتوان فعالیت توسعه صنعتی را در دستور کار قرار دهند اما به دلیل محدودیت‌های مالی دولت، این منابع هم بازگشت داده نشد و ایدرو در حال حاضر حدود 4000 میلیارد تومان از دولت طلب دارد و هیچ یک از منابع تعریف شده به سازمان بازنگشته‌اند.

در ماده 29 قانون مذکور مقرر گردیده که یکی از مصارف منابع حاصل از واگذاری‌ها، صرف اتمام طرح‌های نیمه تمام، توسعه مناطق محروم و توسعه صنایع های‌تک شود که با توجه به محدودیت منابع مالی دولت طبیعی است که به هیچ یک از سازمان‌های توسعه‌ای منابعی تعلق نگرفت و اگر پرداختی هم انجام شد بسیار اندک بود تا این فعالیت‌های صنعتی نیز با رکود همراه گردد. در عمل اتفاق ناامید کننده‌ای که رخ داده این است که از یک سو محدودیت منابع مالی و از سوی دیگر وجود تحریم‌ها باعث شد سازمان‌های توسعه‌ای نحیف‌تر شده و توان اجرایی آن‌ها کاهش یابد.

_فاز جدید فعالیت‌های ایدرو پس از برجام کلید خورد، وضعیت شکل گرفته در این خصوص را توصیف کنید.

در موج جدید فعالیت سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران با توجه به پیشینه قابل قبول و برند مورد اعتماد این سازمان شرایط پس از برجام موجب شد شرکت‌های بسیاری که از ایدرو شناخت داشتند به سمت این سازمان هجوم آورند و شرکت های خارجی که به کشور وارد می‌شدند سراغ اولین سازمانی را که می‌گرفتند ایدرو بود تا بتوانند پروژه‌های مشترک را در دستور کار قرار دهند.

پس از برجام بیش از 20 تفاهم نامه و قرارداد همکاری با شرکت‌های معتبر خارجی به امضا رسید که شامل کشورهایی نظیر فرانسه، ایتالیا، آلمان، بلژیک، کره جنوبی، روسیه و کشورهایی از این دست بودند تا در زمینه‌های مختلف از جمله صنعت خودرو، واگن‌سازی، صنایع فولاد، ساخت بالگرد، صنعت کشتی‌ سازی، تولید توربین‌های گازی و موتورهای بزرگ، تولید خودروهای برقی و ساخت تجهیزات صنعت نفت و گاز، تفاهمات و قراردادهای همکاری بسیار خوبی به امضا برسد.

استراتژی نیز توسط وزارت صنعت، معدن و تجارت برای سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران تعریف شده بود که ایدرو باید سرمایه‌ گذاری مشترک، تولید مشترک و صادرات مشترک را در دستور کار قرار دهد و به عنوان یک هدف به آن برسد. اینگونه نبود که تنها بازاری ایجاد شود و هر کسی که می‌خواهد از بازار ایران استفاده کند بلکه باید هم انتقال و توسعه تکنولوژی و هم توسعه ساخت داخل اتفاق بیفتد. در تمامی این قراردادها به دو نکته توجه بسیاری شد که یک مورد پیوست فناوری بود که توسط معاونت علمی نهاد ریاست جمهوری ابلاغ شد و دیگری تولید صادرات محور بود که در قراردادهای ما لحاظ شده است.

طبیعی است سازمان‌هایی همچون سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران باید جذب سرمایه‌ گذاری خارجی داشته باشند و با راه اندازی شرکت‌های مشترک و تامین نیروی انسانی و نیز در نظر گرفتن بخشی از بازار از جانب ما و تامین منابع مالی به همراه دانش فنی از سوی طرف مقابل ارتباطی دو سویه برقرار کنند. در حال حاضر شرایط بسیار مطلوبی فراهم شده و بسیاری از شرکت‌های اروپایی نیز تمایل همکاری خود را اعلام کرده‌اند.

_ آخرین خبر از قرارداد ساخت بالگرد چیست؟

سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران، یکی از صنایع هدفی را که از دیرباز برای خود تعریف کرده، صنایع حمل و نقل شامل صنایع خودرو، صنایع دریایی و صنایع ریلی بوده است. در مورد صنایع پیشرفته و نوین نیز هدف گذاری‌هایی صورت گرفته و در حوزه صنایع نفت و گاز و پتروشیمی خصوصا مقوله ساخت تجهیزات این صنعت هدف گذاری شده تا طی سال‌های اخیر در این مسیر حرکت کنیم و در استراتژی‌های جدید سازمان مقرر شده این سازمان توسعه دهنده این سه صنعت مهم و راهبردی کشور باشد. در ادامه و در حوزه هوایی به این جمع بندی رسیدیم که کشور نیاز به بالگرد دارد و می‌بینید که در حوادثی که رخ می‌دهد تا چه میزان خلا بالگرد احساس می‌شود. قرار شد پروژه‌ای به صورت تولید مشترک توسط ایدرو و یکی از شرکت‌های معتبر خارجی و بین المللی این صنعت تعریف شده تا در زمینه‌ی ساخت بالگرد گام برداریم. در این سرمایه گذاری مشترک تاکید ویژه‌ای بر استفاده از توانمندی‌ها و ظرفیت‌های داخلی بسیار مناسب کشور در این حوزه وجود دارد تا با همکاری با شرکت های معتبر جهانی این صنعت، ضمن انتقال و توسعه تکنولوژی زمینه توسعه ساخت داخل نیز فراهم گردد.

در این زمینه مذاکره با شرکت‌های خارجی صورت گرفته و تا این مرحله تفاهم‌نامه‌ای بین ایدرو با Russian Helicopters  امضاء شده تا بتوانیم به عرصه ساخت و تولید بالگرد غیر نظامی ورود کنیم. این مساله نیاز به نیروی انسانی توانمند و متخصص دارد و باید زیرساخت‌های موجود کشور در این زمینه توسعه یابد. پیش بینی کرده‌ایم تا از توان و ظرفیت تمامی متخصصان کشور استفاده کنیم و با راه‌اندازی شرکت مشترک، تیم سازی لازم صورت می‌گیرد.

شرکت مورد نظر در تهران ایجاد شده و قاعدتا با راه اندازی سایت به تدریج توسعه طرح انجام خواهد شد. ما به عرصه صنعت هوایی که قبلا جزو صنایع مورد نظر نبود ورود کرده‌ایم و ابعاد طرح از جمله میزان نیاز کشور، نوع و کلاس وزنی بالگرد، ظرفیت تولید طرح و برنامه ساخت داخل تولید بالگردها نیز پیش‌بینی شده است. علاوه بر این با توجه به این که نیاز داخلی در اولویت قرار دارد، طی چند ساله ابتدایی این مساله مدنظر قرار می‌گیرد و به احتمال بسیار زیاد پس از تامین نیاز داخل به مقوله صادرات نیز توجه خواهیم کرد. روس‌ها در این زمینه هم صاحب تکنولوژی و هم صاحب دانش فنی هستند و قرار است با سرمایه‌ گذاری مشترک در این زمینه ورود کنند که در نهایت براساس آورده ایدرو و آورده شرکت روسی تولید محصول در دستور کار قرار می‌گیرد.

_ براساس مطالعات انجام شده 9 کلانشهر کشور نیازمند واگن‌های جدید هستند و طبق آمار اعلام شده کمبود حدود 2000 واگن در این شهرها محسوس است.

در سال گذشته مصوبه‌ای توسط شورای اقتصاد صادر شد که براساس آن 2000 دستگاه واگن باید با مدیریت سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران از طریق کنسرسیومی متشکل از سازندگان داخلی و شرکت‌های معتبر خارجی تامین گردد و با بسیج سازندگان داخلی و همکاری وزارت کشور بعنوان کارفرما این پروژه در حال اجرا و پیگیری می‌باشد. شرکتی توسط ایدرو راه اندازی شده و این شرکت تیم سازی خود را آغاز کرده است که قرار است فعالیت‌ها را پیش ببرد تا این 2000 دستگاه واگن به ارزش دو میلیارد یورو به تدریج ساخته شوند. نقش ایدرو در این فرآیند مدیریت طرح است که در مسیر خود بهم رسانی کسب و کار و نظارت را انجام می‌دهد.

_ آیا پیش بینی صورت گرفته است که این 2000 دستگاه واگن ظرف چه مدت زمانی ساخته می‌شود؟

این 2000 دستگاه واگن ظرف سه تا پنج سال ساخته خواهند شد و پروژه از سال گذشته کلید خورده است.

_ صحبت‌های مختلفی در ارتباط با توافق با 9 غول صنعتی پس از برجام توسط رییس سازمان مطرح شد، این توافقات را تا حد ممکن تشریح کنید.

ورود آقای معظمی به سازمان همزمان با شرایط پسابرجام بود و ایشان نیز با تلاش بسیار زیادی که انجام داد توانست با برندهای مختلف مذاکره کند. با فرانسوی‌ها در پروژه‌های زیرساختی، ریلی و تولید انواع واگن توافقی را داشته‌ایم و علاوه بر این ایدرو با رنو مذاکرات خود را انجام داده و پیش بینی می‌کنیم به زودی قرارداد همکاری در این زمینه امضا شود. ایدرو برای اولین بار به طور مستقیم در قرارداد رنو با یک بنگاه وارد عمل شده و اهداف مختلفی را از جمله توسعه کیفیت و رقابت پذیری را دنبال می‌کند.

همچنین سازمان در زمینه‌ی صنایع دریایی با کره‌ای ها وارد مشارکت شده که این شرکت در زمینه ساخت و تعمیر کشتی‌های پهن پیکر و نفت کش‌ها فعالیت می‌کند. اتصال ایزوایکو با شرکت کره‌ای موجب خواهد شد تا بتوانیم در بخش صنایع کشتی سازی تقویت شویم. علاوه بر این با بلژیکی‌ها در زمینه تولید گیربکس اتوماتیک شرکتی را تاسیس کرده‌ایم که فعالیت خود را از سال گذشته آغاز کرده تا گیربکس اتوماتیک مورد نیاز صنایع خودروسازی کشور تامین شود. با یک شرکت دیگر کره‌ای نیز در حوزه پتروشیمی در حال مذاکره برای سرمایه گذاری مشترک هستیم. همچنین با یک شرکت معتبر ایتالیایی برای تولید مشترک توربین های کلاس F همکاری را آغاز نموده‌ایم. شرکت مشترکی را در زمینه تولید شیرآلات کنترلی صنعت نفت و گاز با سرمایه گذاری شرکت های اروپایی به بهره‌برداری رسانده‌ایم. در زمینه تولید بالگرد نیز با روس‌ها به تفاهم رسیده‌ایم.  همچنین در زمینه‌ی تولید موتورهای گاز سوز، لوله های CRA و بازیافت مشعل‌های گازی مذاکرات لازم صورت گرفته و برای اجرایی نمودن توافقات در حال پیگیری هستیم.

_ ایدرو در حوزه بازسازی و نوسازی صنایع چه برنامه‌ای را در دستور کار خود قرار داده چرا که این مساله مشکلات زیادی از جمله فرسودگی تجهیزات و از دست رفتن قدرت رقابت در بازار برای واحدهای تولیدی اعم از کوچک و متوسط تا واحدهای صنعتی بزرگ ایجاد کرده است؟

همان طور که در عنوان سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران مشاهده می‌کنید یکی از برنامه‌های اصلی سازمان، نوسازی و بهسازی صنایع است به طوری که صنایع ورشکسته و یا در شرف ورشکستگی به سازمان واگذار می‌شدند و ایدرو با کمک منابع دولتی بنگاه را تحویل می‌گرفت و با آسیب شناسی و با ورود سازمان مدیریت صنعتی عارضه‌های موجود رفع می‌شد تا مشکل بنگاه مربوطه حل شود که بدین ترتیب بنگاه از حالت زیان‌ده به سودده به صاحبان سهام بازگردانده می‌شد.

این اتفاق تا سالیان سال در سازمان اتفاق افتاد و صنایع فرسوده بسیاری بازسازی و نوسازی شدند تا به چرخه تولید بازگردند. یکی از مشکلات موجود سازمان دراین روند منابع مالی بود و طبق اساسنامه سازمان اگر دولت، شرکت زیان‌دهی را به سازمان واگذار می‌کرد، باید منابع آن را نیز تامین می‌کرد اما با توجه به این که منابع مالی دولت دچار محدودیت شد این شرکت‌های زیان‌ده به سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران واگذار و عنوان می‌شد باید با منابع مالی سازمان تبدیل زیان‌ده به سودده شدن این شرکت‌ها در دستور کار قرار گیرد که این مساله روند بازسازی صنایع را به دلیل کمبود منابع مالی تحت‌الشعاع قرار داد.

این که شما می‌گویید بنگاه‌های زیادی فرسوده هستند ما نیز به آن اعتقاد داریم و اگر قرار باشد سازمان به نوسازی صنایع و توسعه تکنولوژی این بنگاه‌ها ورود کند نیازمند منابع عمومی و سرفصل‌های حمایتی دولت است نه این که تنها از منابع داخلی با توجه به محدودیت بهره گیرد، چرا که فرآیند کار با مشکل مواجه خواهد شد. یکی از بخش‌هایی که قرار بود به آن یارانه پرداخت شود تولید کشور بود و اگر این سازمان با توجه به توانمندی و سوابقی که در نوسازی و بازسازی دارد، در صورتی که بخشی از یارانه تولید را در اختیار گیرد قطعا وظیفه‌اش را در نوسازی و بازسازی به نحو مطلوب انجام می‌دهد. کما اینکه علیرغم تنگناها ومحدو دیت‌های مالی، در طی چند سال اخیر طرح های نوسازی و بازسازی بزرگی را در شرکت های قند یاسوج، نساجی قائم شهر، بافت بلوچ و کشت و صنعت نیشکر هفت تپه طراحی و اجرا نموده که نقش بسزایی در کاهش زیان، سوددهی و توسعه کسب و کار این شرکت‌ها داشته است.

_ به حوزه نفت، گاز و پتروشیمی ورود کنید و در ارتباط با فعالیت‌های سازمان دراین حوزه نیز توضیح دهید؟

در دوره بعد از جنگ نیاز کشور به توسعه پروژه‌های نفت و گاز و پتروشیمی بسیار مبرم بود و سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران به مقوله ساخت تجهیزات پرکاربرد نفت و گاز ورود کرد و در این زمینه توانست موفقیت‌هایی را به دست آورد. همچنین بعنوان سازمانی پیشرو و با هدف توسعه ساخت داخل و استفاده از توان فنی و مهندسی و ظرفیت شرکت های تجهیزات ساز داخلی ، راهبری و اجرای پروژه‌های پیمانکاری فازهای 1، 6، 7، 8، 14، 17 و 18 پارس جنوبی را با شرکت‌های خارجی در دستور کار قرار داد و در این زمینه به پیشرفت مطلوبی رسیدیم و در حال حاضر نیز وضعیت به گونه‌ای است که می‌توانیم پروژه‌های بزرگ و مگاپروژه‌ها را انجام دهیم.

در بحث نفت و گاز و پتروشیمی با توجه به این که 10 تجهیز پرکاربرد داریم راهی جز بومی سازی نیست و وابستگی ما به کشورهای صاحب تکنولوژی در زمان رخداد تحریم‌ها خطرناک است، بنابراین تصمیم گرفتیم در جهت پیشبرد امور در این حوزه گام برداریم تا برخی از این تجهیزات توسط نیروهای داخلی عملیاتی شوند. علاوه بر این در مورد سایر تجهیزات نفت و گاز روند داخلی‌سازی شروع شده و با تعریف سیاست‌های کلان اقتصاد مقاومتی نیز این کار باید انجام شود.

یکی دیگر از نقش‌های ایدرو در پروژه‌های نفت و گاز و پتروشیمی پیمانکار عمومی است و با اخذ پروژه از وزارت نفت به عنوان رهبر پروژه آن را بین شرکت‌های متقاضی توزیع می‌کند. رهبری و نظارت عالی توسط ایدرو انجام می‌شود و با انجام پروژه به عنوان رهبر کنسرسیوم و همچنین پیمانکار اصلی سهم خود را دریافت می‌کند، مساله‌ای که از اواخر دهه 70 تاکنون ادامه داشته و سازمان در این حوزه به تبحر خاصی رسیده است.

_ حواشی مختلفی در ارتباط با افتتاح فازهای 17 و 18 پارس جنوبی ایجاد شد و برخی عنوان کردند ساخت بخش عمده این دو فاز در دولت قبلی انجام شده و تنها افتتاح آن در دولت یازدهم صورت گرفته است.

واقعیت این است که در مورد پروژه‌های مختلف تمامی دولت‌ها در امتداد یکدیگر فعالیت کردند و این گونه نیست که یک دولت از صفر تا 100 کار را انجام داده باشد. مساله‌ قابل اشاره این است که پس از تشدید تحریم‌ها، پروژه‌ها با رکود بسیاری مواجه شدند و می‌توان عنوان کرد فعالیت یک ساله اخیر پس از برجام که منجر به افتتاح فازهای 17 و 18 پارس جنوبی شد بسیار قابل توجه بود و انجام آن در این مدت کوتاه یکساله در مقایسه با کل زمان پروژه، قابل قیاس با دوره‌های قبلی نبود.

پس از برجام توانستیم برخی از تجهیزات و لوازم مورد نیاز را که در دسترس نبود فراهم کنیم و بازنگری دقیقی صورت گرفت تا با یک مدیریت حرفه‌ای، نهایی سازی در دستور کار قرار گیرد و در سال پایانی پروژه تیم قدرتمندی از وزارت نفت و اعضای کنسرسیوم به رهبری ایدرو به صورت مشترک کار را پیش بردند. اگر بخواهیم به صورت کلی صحبت کنیم باید بگوییم پروژه‌های مذکور به دلیل وجود تحریم‌ها وضعیت نامناسبی داشت و مسائل تا جایی در حال پیشرفت بود که وزارت نفت برخی از تجهیزات نصب شده این فازها را در فازهای دیگری به کار می‌گرفت، بنابراین پس از برجام مجددا دولت و وزارت نفت پروژه‌های فازهای 17 و 18 پارس جنوبی را با اولویت بیشتری در دستور کار قرار داد تا به عنوان اولویت مجددا ساخت آنها تسریع گردد.

_ آخرین وضعیت فاز 14 پارس جنوبی را نیز تشریح کنید.

سالیان سال بود که ساخت فاز 14 پارس جنوبی نیز متوقف شده بود و خوشبختانه با باز مهندسی مجدد ایدرو و تغییراتی که شکل گرفت به میزان بالای 70 درصد پیشرفت رسیده‌ایم و پیش بینی ما این است که طی سال آینده و در زمان بسیار نزدیکی پروژه به بهره برداری برسد. در پروژه‌های پارس جنوبی چند مساله وجود دارد که یکی از آنها تیم مهندسی قوی است و دیگری ابزار و تجهیزات مورد نیاز است. علاوه بر این نظارت و مدیریت، مساله‌ دیگری است که باید به آن توجه داشت. در بررسی‌های انجام شده متوجه شدیم برخی تجهیزاتی که در فازهای مختلف طی سنوات گذشته در دوران تحریم مورد استفاده قرار گرفته، تجهیزات مرغوبی نبوده و در برخی موارد مجددا با سفارش خرید روبه‌رو می‌شدند. در دوره جدید فکر می‌کنیم اتلاف نیرو و هزینه و وقت کاهش یافته و توانسته‌ایم عملکرد بهتری را نسبت به قبل داشته باشیم.

_ به برنامه‌های ایدرو در حوزه صنایع ریلی و دریایی نیز اشاره کنید؟

سازمان در صنایع ریلی هرچند تجاربی داشته، اما به طور مستقیم پس از مدتی وقفه به جهت واگذاری‌ها، با تصمیم‌گیری در زمینه تامین 2000 دستگاه واگن در حال ورود مجدد به این بخش هستیم تا صنعت ریلی را فعال کنیم. در صنایع دریایی نیز سازمان قدمتی طولانی دارد و ایزوایکو به عنوان سازمان تابعه شش شرکت زیرمجموعه دارد که در بخش تعمیرات و ساخت انواع کشتی‌ها از جمله کشتی‌های پهن پیکر و ساخت سکوهای دریایی فعال هستند و توانستند به دستاوردهای خوبی برسند، هر کشوری که ابراز تمایل کند تا طبق ضوابط جمهوری اسلامی با ما به همکاری بپردازد از آن استقبال می‌کنیم و در این راستا محدودیتی نداریم.

_ تکلیف قرارداد ایدرو و رنو به کجا رسید؟ ابتدای امر پیش‌بینی شده بود که این قرارداد تا پایان سال 1395 نهایی شود اما همچنان با گذشت حدود چهار ماه از سال جدید زمان نهایی امضای قرارداد مذکور مشخص نیست.

 در زمینه قرارداد با رنو سرمایه‌گذاری مشترک ایدرو با رنو مدنظر قرار گرفته و مذاکرات طولانی انجام شده است که با نزدیک شدن به مراحل پایانی کار پیش‌بینی می‌کنیم قرارداد همکاری مشترک به زودی منعقد شود. باید بدانیم اولین بار است که ایدرو به صورت مستقیم با یک بنگاه خودروسازی وارد همکاری شده و هدف‌های مختلفی از جمله توسعه کیفیت، ساخت داخل، صادرات، انتقال و توسعه تکنولوژی و افزایش قدرت رقابت‌پذیری از جمله مسائل مورد نظر ماست و امیدواریم در آستانه پنجاهمین سالگرد تاسیس ایدرو به توافق نهایی برسیم.

طبیعی است طرفین قرارداد به دنبال منافع حداکثری خود هستند و ما به دنبال این هستیم که خود را تبدیل به یک بازار صرف برای محصولات رنو نکنیم و از ابتدا تاکید داشتیم داخلی‌سازی تکنولوژی و بومی‌سازی مدنظر قرار گیرد و علاوه بر این با صادرات ۳۰ درصدی تولید مشترک در بازارهای بین‌المللی عرضه شود. به همین منظور ایدرو در روند مذاکرات خود با رنو به صورت قوی ورود پیدا کرده و به جد خواستار تولید مشترک، سرمایه‌گذاری مشترک و صادرات مشترک است. این مذاکرات مابین ایدرو و رنو در شرف نهایی شدن است و اگر همین گونه پیش برود تا پایان دولت یازدهم به طور حتم شاهد امضای قرارداد خواهیم بود. ما تنها نمی‌خواهیم در داخل کشور قطعات مونتاژ شود و بازارمان را در اختیار فرانسوی‌ها قرار دهیم بلکه قصد داریم جزیی از فرایند تولید، سرمایه‌گذاری و صادرات باشیم.

_ در ارتباط با قراردادهای دیگر خودرویی نیز که ایدرو در دستور کار قرار داده و یا در حال مذاکره با طرف‌های خارجی است توضیح دهید؟آیا قصد ندارید که غیر از فرانسوی‌ها با سایر کشورها نیز وارد همکاری شوید و به جز رنو قرارداد دیگری نیز امضا کنید؟

این مساله در دستور کار است و مذاکرات بسیاری سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران با شرکت‌های آلمانی، کره‌ای، ایتالیایی و… انجام داده است، اما سازمان در چارچوب استراتژی‌های خود و با توجه به علاقه‌مندی طرف خارجی اقدام می‌کند. ما از هر کشوری که سرمایه‌ گذاری مشترک، تولید مشترک و صادرات مشترک را در صنعت خودرو مدنظر قرار دهد، استقبال می‌کنیم.

_ پیشنهاد جدی‌ دیگری نیز از سوی شرکت‌های خودرویی به ایدرو ارائه شده است؟

بله. درخواست برخی شرکت های معتبر جهانی در این زمینه جدی است و پیشنهادهایی را ارائه و تمایل خود را مطرح کرده‌اند. مذاکرات در این راستا در حال انجام است و باید ببینیم کار چگونه پیش می‌رود و قطعا همان روندی که برای رنو شکل گرفته، در مورد سایر قراردادها نیز شرایط مدنظر مبنی بر سرمایه‌گذاری مشترک، تولید مشترک و صادرات مشترک در دستور کار خواهد بود    .

_ در پایان اگر صحبت خاصی مانده مطرح کنید؟

سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران هم‌راستا با سیاست‌های کلان اقتصاد مقاومتی نقش‌هایی را برای خود تعریف کرده است و روی آن‌ها صحه می‌گذارد. باید بدانیم مضامین 24 ‌گانه سیاست‌های اقتصاد مقاومتی که توسط مقام معظم رهبری ابلاغ شده‌اند می‌تواند به عنوان رسالت سازمان‌های توسعه‌ای مدنظر قرار گیرد و این موارد چه در بخش کارآفرینی، مباحث دانش بنیان، تولید داخلی، بهره وری و بسیاری از مقوله‌های دیگر در سیاست‌های کلان دیده شده است که می‌تواند به عنوان اهداف تعیین شده توسط ایدرو و سایر سازمان‌های توسعه‌ای عملیاتی شوند.

گفت‌وگو از نیما علیپور، خبرنگار ایسنا

انتهای پیام

[ad_2]

Source link




میراث فرهنگی در جستجوی بنایی تاریخی برای اتاق بازرگانی

[ad_1]

معاون میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنی و گردشگری اظهار کرد: در نشست مشترک میان اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی و معاونت میراث فرهنگی قرار شد سازمان میراث فرهنگی نسبت به معرفی یک بنای تاریخی مناسب برای استفاده اتاق بازرگانی اقدام کند.

به گزارش ایسنا، محمدحسن طالبیان هدف از برگزاری این نشست را دستیابی به محورهای کاری و همکاری‌های مشترک در زمینه مطالعه، مرمت و حفاظت از بناهای تاریخی و راه‌اندازی و گسترش پایگاه‌های پژوهشی دانست و گفت: به دنبال معرفی یک بنای تاریخی برای این اتاق، فهرست بناهای قابل واگذاری توسط صندوق احیاء و بهره‌برداری از بناها و اماکن تاریخی به همراه فهرست پروژه‌های نیمه تمام دز سازمان میراث فرهنگی که مشمول ماده ۲۷ می‌شوند در اختیار اتاق بازرگانی قرار گیرد.

به گفته‌ او، با اشاره به موزه اسناد تاریخی تجارت در شهر رودبار گیلان و اسناد و مدارک معتبر موجود در این موزه بر لزوم ایجاد موزه‌های بازرگانی با همکاری اتاق بازرگانی تاکید شده است.

وی همچنین پیشنهاد همکاری مشترک اتاق بازرگانی و صندوق احیاء و بهره‌برداری از بناها و اماکن تاریخی را از دیگر موضوعات مورد بحث در این نشست عنوان کرد و افزود: اتاق بازرگانی می‌تواند موضوع بهره‌برداری از بناهای تاریخی را از طریق امضای تفاهم‌نامه با صندوق احیاء و بهره‌برداری از بناها و اماکن تاریخی پیگیری کند.

معاون میراث فرهنگی برگزاری دوره‌های آموزشی بین المللی مشترک میان اتاق بازرگانی و معاونت میراث فرهنگی به همراه بررسی تقاضای اتاق بازرگانی برای عضویت در شورای عالی میراث فرهنگی و پشتیبانی اتاق بازرگانی از پژوهش‌های تاریخی، فرهنگی، حفاظت، مرمت و معرفی را از دیگر موضوعات این جلسه عنوان کرد.

طالبیان افزود: در این نشست تاکید شد تا به صورت سالیانه همایش و نمایشگاه مشترک معاونت سازمان میراث فرهنگی و اتاق بازرگانی صنایع، معادن و کشاورزی ایران برگزار شود و امور مطالعاتی و پژوهشی مشترک در استان‌ها در دستور کار اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران و سازمان میراث فرهنگی قرار گیرد.

وی با بیان این‌که در این نشست بر لزوم برگزاری دوره‌های آموزشی بین‌المللی مشترک، نمایشگاه‌های داخلی و همایش سالیانه میان اتاق بازرگانی و معاونت میراث فرهنگی اشاره شده، افزود: در ادامه توافقات باید اطلاعات استان‌های مختلف در راستای موضوعات مطرح شده در این نشست اخذ و در اختیار اتاق بازرگانی برای همکاری‌های مشترک در تهران و سایر استان‌ها قرار داده شود، همچنین معرفی تشکل‌های فعال استارتاپ از سوی اتاق بازرگانی به سازمان میراث فرهنگی مور بحث قرار گرفت.

انتهای پیام

[ad_2]

Source link




احتمال کاهش تجارت ایران و کویت ضعیف است/ ماجرای کویتی‌ها با قطر و ترکیه فرق می‌کند

[ad_1]

رئیس کمیسیون توسعه صادرات اتاق ایران معتقد است که روابط تجاری ایران و کویت نسبت معکوسی با شرایطی که برای قطر و ترکیه پیش آمد، دارد و باید منتظر ماند و دید که کاهش سطح روابط سیاسی دو کشور با توجه به پیشینه طولانی مدت حضور بازرگانان ایرانی در کویت چه تاثیری بر روابط تجاری ایران و کویت خواهد داشت.

سید رضی حاجی آقا میری در گفت‌وگو با ایسنا، در مورد کاهش سطح روابط دیپلماتیک کویتی‌ها با ایران و تصمیم بر تغییر تعداد دیپلمات‌های ایرانی از ۱۹ به چهار نفر و تاثیر این اتفاق بر سطح روابط تجاری دو کشور اظهار کرد: اتقاق سیاسی بسیار مهمی رخ داده و قطعا تحرکات عربستانی‌ها، آمریکایی‌ها و رژیم صهیونیستی در این اتفاق در این مسئله بی‌تاثیر نیست، هرچند که نتیجه‌گیری در مورد سطح روابط تجاری دو کشور با توجه به پیشینه حضور بازرگانان ایرانی در کویت زود به نظر می‌رسد اما بعید می‌دانم که این اتفاق تاثیری روی روابط بازرگانی ایران و کویت داشته باشد.  

وی ادامه داد: باید به این مسئله توجه داشته باشیم که بازرگانان فعال ایرانی در کویت سبقه بسیار طولانی دارند و به نوعی ایرانی- کویتی محسوب می‌شوند. بنابراین باید بپذیریم که نمی‌توان خیلی راحت در ارتباط با حضور یا عدم حضور آنها در کویت تصمیم‌گیری کرد چرا که فعالیت طولانی‌مدت آنها در کویت موجب شده که ریشه‌های قوی تجاری در این کشور داشته باشند.

رئیس کمیسیون توسعه صادرات اتاق ایران با اشاره به اینکه پیش از این اتفاق نیز به راحتی ویزای کویت به ایرانی‌ها داده نمی‌شد، خاطرنشان کرد: در حالت قبلی نیز خیلی راحت نمی‌توانستیم به کویت سفر کنیم و به راحتی ویزا صادر نمی‌شد. کسانی که با کویتی‌ها روابط تجاری دارند، از سال‌ها قبل اقدام کرده و روابط قوی به دست آورده‌اند. باید منتظر بمانیم و ببینیم که در آینده چه اتفاقی رخ خواهد داد.

حاجی آقا میری افزود: هرچند که خانواده اعراب در خلیج فارس به یکدیگر وابسته است و تفکیک آنها بعید به نظر می‌رسد اما نباید وابستگی آنها به ایران را نیز نادیده بگیریم چرا که اقتصاد برخی از این کشورها به تجارت با ایران وابسته است.

وی با بیان اینکه بازار کویت محدود بوده و شرایط خاص خود را دارد، گفت: ماجرای پیش آمده در مورد کویت با اتفاقاتی که در مورد قطر و ترکیه افتاد، فرق می‌کند. در کشوری نظیر قطر و ترکیه ما منتظر بودیم تا جایگزین کشورهایی شویم که روابط تجاری آنها با این دو کشور قطع شده بود اما در مورد کویت شرایط برعکس بوده و سایر کشورها منتظر نتیجه روابط تجاری ایران و کویت پس از تنش سیاسی پیش آمده هستند.

انتهای پیام

[ad_2]

Source link