1

ره‌آورد زورآزمایی سیاسی در ونزوئلا برای اوپک

[ad_1]

روابط عمومی گروه تجاری ققنوس: کشمکش بر سر قدرت سیاسی در ونزوئلا شدت گرفته و به نظر می‌رسد هیچ راه‌کار واقعی در افق وجود ندارد.

به گزارش خبرگزاری روابط عمومی گروه تجاری ققنوس ،  اقدام غیرمنتظره خوان گوایدو، رهبر اپوزیسیون ونزوئلا پس از این که چهارشنبه گذشته خود را رئیس جمهور خواند، نیکولاس مادورو رئیس جمهور ونزوئلا را در موقعیت بغرنجی قرار داد. تا زمانی که ارتش ونزوئلا از مادورو حمایت می‌کند، نتیجه این کشمکش قدرت هنوز روشن نیست اما حمایت بین‌المللی از گوایدو با اقدام ترامپ در حمایت از این شخصیت مخالفت دولت ونزوئلا، رو به رشد است. با این حال مادورو همچنان از حمایت ایران، ترکیه و قطر برخوردار است. روسیه که یکی از حامیان سنتی مادورو به شمار می‌رود نیز سرگرم بررسی موضع خود است.

بن بست فعلی تنها در صورتی پایان می‌گیرد که یکی از طرفین با اقدامات شدید به حذف دیگری اقدام کند. واشنگتن ممکن است وارد این جنگ سیاسی شود و اقدام نظامی یکی از گزینه‌های روی میز رئیس جمهور آمریکا است. با این حال نتیجه آن هر چه باشد آینده ونزوئلا را نابود می‌کند.

بخش نفت و گاز ونزوئلا که یکی از کشورهای مؤسس اوپک است، فلج شده و تولید این کشور به سطح ۱.۲ میلیون بشکه در روز سقوط کرده است. تحریم‌های احتمالی آمریکا علیه صادرات نفت ونزوئلا که اخیراً از سوی رسانه‌های مطرح شده است ممکن است باعث شود این رقم کاهش بیشتری پیدا کند.

تحلیلگران نفتی به دلیل جایگاه مهمی که ونزوئلا در اوپک دارد، با دقت به نظاره تحولات این کشور نشسته‌اند. از آغاز سال ۲۰۱۹ ونزوئلا ریاست دوره‌ای اوپک را برعهده گرفته است و مانوئل کِوِدو، ژنرال سابق و وزیر نفت فعلی ونزوئلا سکان اوپک را به دست گرفته است. انتصاب کِوِدو در سال گذشته موجی از انتقاد و مخالفت را برانگیخت زیرا وی هیچ سابقه‌ای در بخش نفت و گاز نداشت اما اعضای اوپک انتخابی نداشتند و لازم بود ونزوئلا در داخل اوپک نگه داشته شود. با این حال بحران سیاسی جاری این کشور همه را دچار تردید کرده زیرا آمریکا علناً اعلام کرده که گوایدو را به عنوان رئیس جمهور جدید به رسمیت می‌شناسد.

با دو رئیس جمهور در ونزوئلا، رهبری اوپک ممکن است دچار ابهام شود. این گروه ناچار است با بحران شدید داخلی یکی از اعضای مهم خود کنار بیاید و همزمان برای مقابله با عدم تعادل بازارهای نفت تلاش کند.

مدیریت همزمان فروپاشی ونزوئلا، کار بسیار دشواری خواهد بود و واهمه نسبت به بی‌ثباتی فزاینده در داخل اوپک را برانگیخته است. تاکنون بحران اقتصادی و اجتماعی ونزوئلا به شکل غیرمنتظره به نفع سایر اعضای اوپک تمام شده بود. بخشی از موفقیت پیمان کاهش تولید اوپک، به سقوط شدید تولید نفت ونزوئلا نسبت داده می‌شود که از عرضه میلیون‌ها بشکه نفت به بازارهای جهانی کاست. بحران اخیر در کوتاه مدت برای کاهش تولید اوپک پلاس که حذف ۱.۲ میلیون بشکه در روز از بازار به مدت شش ماه را هدف گرفته است، کاملاً مثبت است.

با این حال ابرهایی در افق به چشم می‌خورد. بی‌ثباتی فزاینده در آمریکای لاتین ممکن است گسترش پیدا کند یا باعث رویارویی نظامی میان قدرت‌های غیر منطقه‌ای شود. روسیه، ایران و حتی ترکیه از مادورو ابراز حمایت کرده‌اند و ممکن است برای تقویت موقعیت مادورو وارد عمل شوند. ادامه نظامی سازی این مرافعه، دست کم گرفته شده است. روسیه در منطقه حضور نظامی فعالی دارد در حالی که مقامات ترکیه و ایران در این کشور فعال بوده‌اند.

اجرای تحریم‌های آمریکا علیه ونزوئلا نیز از گزینه‌های روی میز واشنگتن است و دولت ترامپ علناً تهدید کرده بخش نفت و ارتش این کشور را هدف تحریم قرار دهد. گستردگی این تحریم‌ها هنوز مشخص نیست اما اکثراً انتظار دارند در صورت پیاده شدن این تحریم‌ها، واردات نفت و محصولات نفتی ونزوئلا به آمریکا ممنوع شود. برای کاراکاس این ممنوعیت حکم مرگ نخواهد بود زیرا می‌تواند مسیر این صادرات را به چین و هند تغییر دهد. اما اجرای جدید تحریم‌های آمریکا همراه با حمایت ناوهای جنگی برای جلوگیری از صادرات نفت فراساحلی ونزوئلا، بازار را دچار کمبود گریدهای نفت سنگین و مدیوم خواهد کرد که در حال حاضر هم به دلیل تحریم‌های آمریکا علیه ایران گران‌تر شده‌اند. افزایش قیمت این گریدها قابل پیش‌بینی است زیرا بازار به سرعت دچار کمبود عرضه نفت سنگین خواهد شد.

از سوی دیگر، ادامه ضعف ونزوئلا قدرت‌های سیاسی را در اوپک تغییر داده است. ونزوئلا همواره از حمایت بلوک ضد غربی که در رأس آن ایران قرار دارد، برخوردار بوده است. با از دست رفتن نفوذ این کشور در آمریکای لاتین، لینک‌های سیاسی و اقتصادی قوی ونزوئلا با تهران و روسیه مورد تهدید قرار گرفته است. اگر مادورو از قدرت کنار رود، ایران متحد قوی در داخل اوپک نخواهد داشت و اگرچه همچنان می‌تواند از روسیه انتظار حمایت را داشته باشد اما مسکو در بازی قدرت ژئوپلیتیکی در خاورمیانه، در هر دو طرف بازی می‌کند.

اعضای عرب اوپک که در رأس آنها عربستان سعودی و امارات متحده عربی قرار دارند، پشت درهای بسته لبخند می‌زنند. حمایت غیرمستقیم آنها به اپوزیسیون ونزوئلا داده شده اما ریاض و ابوظبی رسماً بازی سکوت را اجرا می‌کنند. بدون این که علناً از مخالفان دولت ونزوئلا حمایت کنند، با حس خوبی به کشمکش‌های سیاسی در کاراکاس چشم دوخته‌اند. محمد بن سلمان و محمد بن زائد، قدرت‌های واقعی در عربستان سعودی و امارات متحده عربی خوشنود خواهند شد و احتمالاً رؤیای تشکیل اوپک جدیدی را در سر دارند که در آن مانع تراشی ایران به تاریخ خواهد پیوست و اگر ونزوئلا از ورطه فروپاشی بازگردد، به اتحاد به سرکردگی عربستان ملحق خواهد شد. اگر چنین اتفاقی به وقوع بپیوندد راه برای پایه‌ریزی اوپک پلاس که در آن کشورهای عربی و روسیه حرف اول را می‌زنند هموار می‌شود. پایان انقلاب بولیویایی در آمریکای لاتین ممکن است باب گروه نفتی جدیدی را بگشاید و ایران را در موقعیت مذاکره ضعیفی قرار دهد.

بر اساس گزارش اویل پرایس، در سال‌های آینده ونزوئلا نقش مهمی در بازار نفت فیزیکی ایفا نخواهد کرد. اگر مادورو دوام پیدا کند بخش نفتی زمین گیر شده ونزوئلا به سوی مرگ تدریجی حرکت خواهد کرد. هیچ افزایش تولید یا سرمایه‌گذاری حتی از سوی سرمایه‌گذاران آسیایی پیش‌بینی نمی‌شود. اگر مادورو سرنگون شود دولت جدید باید وظیفه دشوار احیای تولید نفت و ترمیم آسیب‌های عظیم ناشی از سال‌ها سوءمدیریت را بر دوش بکشد. حتی در خوشبینانه‌ترین سناریوها، احیای دوباره ونزوئلا پنج تا ۱۰ سال طول خواهد کشید.

[ad_2]




آیا ایران یار خود در اوپک را از دست می‌دهد؟- اخبار اقتصادی – اخبار تسنیم

[ad_1]

به گزارش روابط عمومی گروه تجاری ققنوس به نقل از اویل پرایس، درگیری‌های سیاسی بر سر قدرت در ونزوئلا بالا گرفته است و به نظر می‌رسد فعلا هیچ راه حل واقعی برای آن وجود ندارد .
حرکت تعجب برانگیز خوان گوایدو، رهبر مخالفان ونزوئلا در روز چهارشنبه نیکلاس مادورو را در شرایط سخت قرار داد. پیامد این درگیری‌ قدرت چندان مشخص نیست چون ارتش ونزوئلا از دولت مادورو پشتیبانی می کند. حمایت بین‌المللی از گوایدو با حمایت سریع ترامپ از مخالفان رو به افزایش است ولی مادورو حمایت ایران، ترکیه و قطر را دارد. روسیه که یکی از حامیان سنتی مادورو است، در حال بررسی شرایط خود است .
بن بست فعلی زمانی شکسته می‌شود که یکی از گروه ها با اقدامی خشن دیگری را کنار بزند . واشنگتن در این درگیری های قدرت شرکت می کند چون اقدام نظامی هنوز هم یکی از گزینه‌های موجود است. ولی پیامد این درگیری‌ها هرچه باشد آینده ونزوئلا پر آشوب است.بخش نفت و گاز ونزوئلا ،به عنوان یکی از اعضای موسس اوپک از هم پاشیده است. تولید نفت ونزوئلا فعلا به 1.2 میلیون بشکه در روز رسیده است و با تحریم‌های احتمالی آمریکا بر صادرات نفت خام این کشور ،در ماه جاری کمتر هم میشود .
تحلیل گران نفتی به دقت تحولات ونزوئلا را دنبال میکنند. دلیل آن هم اهمیت ونزوئلا در داخل اوپک است. از آغاز سال 2019 ونزوئلا رسما ریاست اوپک را بر عهده دارد .مانوئل کووودو، ژنرال سابق و وزیر نفت فعلی ونزوئلا در حال حاضر در صدر سازمان قرار دارد.انتخاب او در سال گذشته با انتقادها و مخالفت‌هایی روبرو شد چون هیچ سابقه ای در زمینه نفت و گاز نداشت. ولی اعضای اوپک گزینه دیگری نداشتند، ونزوئلا باید در اوپک باقی می ماند. ولی بحران سیاسی فعلی در این کشور در مورد همه چیز تردید ایجاد کرده است. چون آمریکا به طور واضح اعلام کرده گوایدو رئیس جمهور جدید ونزوئلا است .
با حضور دو رئیس جمهور در یک کشور، رهبری اوپک مورد تردید قرار می گیرد و اوپک مجبور می شود با یک بحران داخلی مهم در مورد یکی از اعضایش مواجه شود، در حالی که سعی دارد بی ثباتی موجود در بازار نفت را هم حل کند .
مدیریت فروپاشی ونزوئلا همزمان با تعادل بازار نفت سخت است و ترس از بی ثباتی فزاینده اوپک وجود دارد. تا حالا که بحران اقتصادی و اجتماعی در ونزوئلا به طور غیر منتظره ای برای سایر اعضای اوپک مفید بوده است. یکی از این فواید ،کاهش قابل ملاحظه تولید نفت ونزوئلا است که میلیون‌ها بشکه نفت خام را از بازارهای جهانی حذف کرده است. بحران فعلی در کوتاه مدت برای توافق کاهش تولید اوپک مفید است و بخش عمده‌ای از 1.2میلیون بشکه توافق شده را براحتی کم می کند.
ولی دورنمای این بحران خوب نیست. بی ثباتی فزاینده در این کشور آمریکای لاتین باعث یک تقابل نظامی بین قدرت های غیرمنطقه ای میشود. روسیه ، ایران و حتی ترکیه حمایت خود را از مادورو اعلام کرده‌اند .
تضعیف مداوم ونزوئلا در اوپک سیاست‌های قدرت را در این سازمان تغییر داده است. انقلاب قبلی به رهبری هوگو چاوز و حالا مادورو، هر دو تحت حمایت ایران بوده اند .روابط اقتصادی و سیاسی قوی ونزوئلا با تهران و روسیه اکنون در معرض خطر قرار دارد. اگر مادورو از قدرت کنار رود، ایران متحد اصلی خود را در اوپک از دست می‌دهد. تهران انتظار کمی حمایت از روسیه را دارد. روسیه اخیراً در هر دو جبهه بازی قدرت ژئوپلتیکی در خاورمیانه شرکت داشته است .
کشورهای عربی عضو اوپک، عربستان و امارات، در پشت درهای بسته لبخند می‌زنند. حمایت غیر مستقیم آنها از مخالفان ونزوئلا مشخص است ولی هردو رسما بازی سکوت را در پیش گرفته اند. مقامات این دو کشور خوشحالند و احتمالاً  رویای یک اوپک جدید را می‌بینند . اوپکی که در آن خبری از اشکال تراشی های ایران نباشد و ونزوئلا در جبهه آنها قرار گیرد. اگر چنین اتفاقی بیفتد، مانعی بر سر راه ریاست بی چون و چرای عربستان و روسیه بر اوپک وجود ندارد .

انتهای پیام/127

[ad_2]




تولید اعضای اوپک پلاس چه میزان کاهش خواهد یافت؟1776240

[ad_1]

روابط عمومی گروه تجاری ققنوس: اوپک با هدف تقویت اعتماد بازار نفت نسبت به تلاشهای این گروه و متحدانش برای متعادل کردن بازار، فهرستی از سهمیه کاهش تولید هر کشور تحت توافق اوپک پلاس را منتشر شد.

به گزارش خبرگزاری روابط عمومی گروه تجاری ققنوس ، اوپک و شرکای غیراوپک این گروه شامل روسیه در اوایل دسامبر تصمیم گرفتند دور جدیدی از کاهش تولید را اجرا کنند تا از قیمت نفت که به دلیل واهمه بازار نسبت به مازاد عرضه و ابهامات پیرامون دورنمای رشد اقتصاد جهانی ریزش پیدا کرده بود، پشتیبانی کنند.

تحت توافق اوپک پلاس، مجموعا ۱.۲ میلیون بشکه در روز عرضه نفت در نیمه اول سال ۲۰۱۹ از بازار حذف خواهد شد. گزارشهای اولیه که پس از دیدار دسامبر اوپک و متحدانش در وین منتشر شد، حاکی از این بود که این گروه میزان کاهش تولید هر کشور تحت توافق جدید را افشا نخواهد کرد.

اما دو هفته بعد محمد بارکیندو، دبیرکل اوپک در نامه‌ای نوشت:  در جهت روشنگری و شفافیت و برای پشتیبانی از اعتماد بازار، لازم است که اطلاعات مربوط به تمامی این کاهش تولیدها به صورت عمومی قابل دسترس باشد.

اوپک روز جمعه سرانجام فهرستی از کشورهایی که تولیدشان را کاهش خواهند داد منتشر کرد که نام کشورهای ایران، لیبی و ونزوئلا به دلیل معافیت از مشارکت در کاهش تولید در آن قرار نداشت.

طبق فهرست اوپک، تولیدکنندگان اوپک و غیراوپک مجموعا ۱.۱۹۵ میلیون بشکه در روز از میزان عرضه به بازار را حذف خواهند کرد و تولیدشان در فاصله ژانویه تا ژوئن را در ۴۳.۸۷۴ میلیون بشکه در روز محدود نگه خواهند داشت. مبنای کاهش تولید این کشورها، سطح تولید اکتبر سال ۲۰۱۸ است اما مبنای کاهش تولید کشورهای کویت، آذربایجان و قزاقستان به ترتیب سطح تولید سپتامبر ۲۰۱۸، سپتامبر ۲۰۱۸ و نوامبر ۲۰۱۸ است.

اوپک تولیدش را ۸۱۲ هزار بشکه در روز کاهش می‌دهد و سقف تولیدش به ۲۵.۹۳۷ میلیون بشکه در روز محدود می‌شود در حالی که تولیدکنندگان غیراوپک تولیدشان را ۳۸۳ هزار بشکه در روز کاهش داده و به ۱۷.۹۳۷ میلیون بشکه در روز خواهند رساند. عربستان سعودی که بزرگترین عضو اوپک است، تولیدش را از سطح تولید ۱۰.۶۳۳ میلیون بشکه در روز اکتبر به میزان ۳۲۲ هزار بشکه در روز کاهش خواهد داد و ۱۰.۳۱۱ میلیون بشکه در روز تولید می‌کند. روسیه نیز در میان کشورهای غیراوپک، بزرگترین سهمیه کاهش تولید را دارد و قرار است تولیدش را به میزان ۲۳۰ هزار بشکه در روز از سطح تولید ۱۱.۴۲۱ میلیون بشکه در روز اکتبر کاهش دهد و ۱۱.۱۹۱ میلیون بشکه در روز نفت تولید کند.

به همراه فهرست سهمیه‌های کاهش تولید، بیانیه کوتاهی از سوی کمیته مشترک وزیران اوپک و غیراوپک منتشر شد که از همه مشارکت کنندگان خواست تلاشهایشان برای اجرای به موقع کاهش تولید و تضمین تعادل بازار در سال ۲۰۱۹ را مضاعف کنند.

اوپک همچنین تایید کرد نشست کمیته نظارتی مشترک وزیران اوپک و غیراوپک ۱۸ مارس سال ۲۰۱۹ در باکوی آذربایجان برگزار خواهد شد.

[ad_2]




دود جنگ نفتی اوپک پلاس و ترامپ به چشم آسیایی‌ها

[ad_1]

روابط عمومی گروه تجاری ققنوس: بازارهای نفت امسال نیز شاهد کشمکش میان اوپک و متحدانش با دونالد ترامپ، رییس جمهور آمریکا بر سر قیمت نفت خواهند بود که پالایشگاه‌های آسیایی را متضرر کرده است.

به گزارش خبرگزاری روابط عمومی گروه تجاری ققنوس ،  تاکنون مطالب زیادی در این باره گفته شده است اما بازندگان دعوا میان اوپک پلاس که خواهان قیمت بالاتر برای نفت و دونالد ترامپ که خواهان قیمت پایین برای نفت است، پالایشگاه‌های آسیایی هستند که با قیمت‌های بالاتری در مقایسه با پالایشگاه‌های اروپایی‌ و آمریکایی مواجه شده‌اند.

شاید این به خاطر این باشد که پالایشگاه‌های آسیایی عرضه کمتر تولیدکنندگان خاورمیانه‌ای عضو اوپک و روسیه را متحمل شده‌اند و از سوی دیگر، نتوانستند از نفت شیل ارزان‌تر آمریکا بهره ببرند.

در حالی که انتظار می‌رود در ماه‌های آینده نفت بیشتری از سوی آمریکا به آسیا صادر شود، هنوز این پرسش باقی مانده است که نفت ارزان‌تر آمریکا عرضه کمتر از سوی خاورمیانه را جبران خواهد کرد یا خیر.

تفاوت کیفیت نیز به نفع پالایشگاه‌های آسیایی تمام نشده است زیرا بسیاری از آنها نفت سنگین‌تر و ترش را ترجیح می‌دهند که از سوی تولیدکنندگان خاورمیانه‌ای همچون عربستان سعودی، عراق و ایران صادر می‌شود.

اگرچه ممکن است نفت بیشتری از سوی آمریکا به قیمت رقابتی در بازار آسیا عرضه شود اما با توجه به اینکه بسیاری از پالایشگاه‌های آسیایی برای فرآوری گریدهای سنگین‌تر تجهیز شده‌اند این مسئله باب میل آنها نخواهد بود. و گریدهای سنگین‌تر گران‌تر خواهند شد زیرا تقاضا برای آنها افزایش پیدا می‌کند در حالی که تولید اوپک و متحدانش محدودتر شده است.

تولید نفت اوپک در دسامبر بیشترین کاهش را در حدود دو سال گذشته داشت و کاهش تولید میان اعضای اوپک و متحدانشان شامل روسیه از اول ژانویه به اجرا درآمد. طبق نظرسنجی رویترز، اوپک در دسامبر ۳۲.۶۸ میلیون بشکه در روز نفت تولید کرد که به میزان ۴۶۰ هزار بشکه در روز نسبت به نوامبر کاهش داشت و بزرگترین کاهش ماهانه تولید این گروه از ژانویه سال ۲۰۱۷ بود.

اوپک، روسیه و سایر تولیدکنندگان غیراوپک معروف به “اوپک پلاس” در دسامبر موافقت کردند تولیدشان را در نیمه اول سال ۲۰۱۹ به میزان ۱.۲ میلیون بشکه در روز از سطح تولید اکتبر سال ۲۰۱۸ کاهش دهند. سهم اوپک از این کاهش تولید ۸۰۰ هزار بشکه در روز است.

کاهش تولید اوپک پلاس باعث شده گریدهای نفتی سنگین خاورمیانه برتری قیمت خود را نسبت به گریدهای سبک‌تر از دست بدهند.

بهای معاملات نفت عمان در بازار دوبی روز چهارشنبه در ۶۰.۵۷ دلار در هر بشکه بسته شد که با قیمت ۶۱.۸۳ دلار قراردادهای آتی نفت برنت تنها ۱.۲۶ دلار اختلاف داشت. شش ماه پیش برنت ۷۹.۴۴ دلار در هر بشکه و نفت عمان ۷۵.۳۲ دلار در هر بشکه بود که چهار دلار و ۱۲ سنت اختلاف قیمت داشتند.

کاهش اختلاف قیمت میان نفت عمان و برنت برای بسیاری از پالایشگاه‌های آسیایی چاره‌ای جز این نگذاشته که پول بیشتری بابت تامین نفت مورد نیازشان پرداخت کنند.

حتی اگر این پالایشگاه‌ها از گریدهای سبکتر استفاده کنند، بنزین بیشتری تولید خواهند کرد و در عوض دیزل و سوخت جت کروسن به حد کافی تولید نخواهند کرد در حالیکه هم اکنون حاشیه سود تولید دیزل در سنگاپور به میزان قابل توجهی بالاتر از بنزین است.

بر اساس گزارش رویترز، این وضعیت منعکس‌کننده کشمکش پالایشگاه‌های آسیایی برای وفق دادن خود با جنگ میان کشورهای تولیدکننده بزرگ نفت به خصوص آمریکا، روسیه و عربستان سعودی است.

[ad_2]




افت شدید تولید طلای سیاه اوپک

[ad_1]

روابط عمومی گروه تجاری ققنوس: بررسی ها نشان داد که تولید نفت اوپک در ماه دسامبر سال گذشته میلادی شدیدترین افت خود را از سال ۲۰۱۷ میلادی تاکنون تجربه کرده است.

به گزارش خبرگزاری روابط عمومی گروه تجاری ققنوس ،به نقل از رویترز، بررسی موسسه رویترز نشان داد تولید نفت سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) در ماه دسامبر سال ۲۰۱۸ میلادی به ۳۲ میلیون و ۶۸۰ هزار بشکه در روز رسید که ۴۶۰ هزار بشکه نسبت به ماه نوامبر این سال کمتر بوده است.

این نظرسنجی نشان می‌دهد که اوپک به‌طور یکجانبه کاهش تولید نفت خود را پیش از موعد اجرای توافق جهانی کاهش تولید نفت آغاز کرده است.

سهم عربستان از کاهش تولید نفت اوپک در دسامبر ۲۰۱۸، ۴۰۰ هزار بشکه در روز بود. تولید نفت عربستان در ماه نوامبر این سال، به رقم بی‌سابقه ۱۱ میلیون بشکه در روز رسید.

پس از عربستان، امارات بیشترین سهم را در کاهش تولید نفت اوپک داشت. لیبی نیز در این ماه به‌طور ناخواسته، تولید خود را کاهش داد، زیرا فعالیت بزرگ‌ترین میدان نفتی این کشور متوقف شده است.

[ad_2]




تاکید بغداد بر پایبندی کامل به سهمیه اوپک

[ad_1]

روابط عمومی گروه تجاری ققنوس: بغداد – وزیر نفت عراق تاکید کرد که کشورش به سهمیه های مشخص شده اعضا اوپک پایبند است و سهمیه خود را بطور کامل رعایت خواهد کرد.

به گزارش خبرگزاری روابط عمومی گروه تجاری ققنوس ،‘ثامر الغضبان’ روز جمعه در بیانیه ای اعلام کرد که عراق بطور کامل توافق اعضای اوپک مبنی بر کاهش تولید را رعایت خواهد کرد.
وی با اشاره به نقش مهم عراق در تحقق این توافق در سطح اوپک برای جلوگیری از عرضه بیش از حد، گفت که تدابیر لازم برای اجرای این توافق در کشورش اتخاذ شده است.
وزیر نفت عراق گفت که بر اساس توافق اوپک، عراق سه درصد از تولید خود معادل 140 هزار بشکه نفت در روز را کاهش می دهد.
اعضای اوپک در نشست ماه گذشته در وین برای کاهش تولید یک میلیون و 200 هزار بشکه به توافق رسیدند. از این میزان دو سوم مربوط به اعضا و بقیه مربوط به کشورهای تولید کننده بیرون از اوپک بوده است.
جمهوری اسلامی ایران با تلاش های ‘بیژن زنگنه’وزیر نفت، از این کاهش معاف شد.

[ad_2]




کاهش قیمت جهانی نفت درآستان کریسمس

[ad_1]

روابط عمومی گروه تجاری ققنوس: نابسامانی بازار سهام و نفت، استقبال از ذخایر امنی مانند طلا را افزایش داد. از همین‌رو، فلز زرد ۹/ ۰ درصد تقویت روزانه را ثبت کرد. در سمت دیگر بازارهای جهانی، نفت برنت با روند نزولی که پیش‌گرفته بود به ۵۰ دلار رسید. کاهش بهای نفت خام به ریزش بازارهای سهام و بی‌نتیجه ماندن نشست اوپک بستگی داشت. نگرانی از تعطیلی دولت فدرال، تنش‌های کاخ‌سفید با فدرال‌رزرو و چشم‌انداز ضعیف اقتصاد جهانی، بهای طلا را به بالاترین سطح از ۱۵ ماه گذشته رساند. واکنش منفی وال‌استریت نسبت به عملیات رشد نرخ بهره ازسوی فدرال رزرو، پرونده سقوط آزاد وال‌استریت را رقم زد.

به گزارش خبرگزاری روابط عمومی گروه تجاری ققنوس ، نگرانی‌ها از شرایط اقتصاد جهانی در سال جدید میلادی، قیمت جهانی نفت را یک روز پیش از تعطیلی کریسمس به پایین‌ترین سطح در یک سال و نیم گذشته رساند. آشفتگی در واشنگتن و نگرانی از اثرگذار نبودن توافق کاهش تولید از سمت کشورهای عضو و غیرعضو اوپک نیز دو اهرم فشار بر قیمت نفت بودند که در نهایت افت ۷/ ۶ درصدی قیمت طلای سیاه در یک روز را باعث شدند. نوسانات قیمت نفت در روز دوشنبه باعث شد هر بشکه نفت خام نسبت به بالاترین سطح در چهار سال گذشته (در اوایل اکتبر)، کاهشی ۴۴ درصدی داشته باشد و به ۵۰ دلار بر بشکه سقوط کند. بازار جهانی نفت روز گذشته، همزمان با میلاد مسیح و جشن کریسمستعطیل بود. 

بازارهای جهانی پس از یک روز تعطیلی کریسمس، از امروز تا تعطیلات ابتدای ژانویه یا جشن سال نو میلادی فعالیت خواهند داشت اما تجربه نشان داده معمولا در این بازه زمانی، حجم معاملات زیاد نیست بنابراین ممکن است بازار نفت با تغییر خاصی همراه نباشد. بازار نفت در حالی افتی چشمگیر را در روز دوشنبه تجربه کرد که در این روز بازار سهام ایالات‌متحده آمریکا نیز به پایین‌ترین سطح در بیش از یک سال گذشته افول کرد. نگرانی از تداوم اختلافات دولت آمریکا با مجلس سنا و تعطیلی دولت، بی‌رمقی بازار در آستانه تعطیلات کریسمس و سال نو را بیشتر کرده و به قیمت‌ها فشار وارد کرده است. 

فیل فلین، تحلیلگر شرکت  Price Futures Group نیز گفت: آنچه حالا در بازار سهام اتفاق می‌افتد، باعث افزایش ترس از کند شدن رشد اقتصاد جهانی در سال‌ آینده شده است؛ اتفاقی که اگر رخ بدهد کاهش تقاضای نفت یکی از نتایج حتمی آن خواهد بود.  در این راستا ، قیمت هر بشکه نفت خام شاخص برنت در پایان معاملات روز دوشنبه روی قیمت ۴۷/ ۵۰ دلار بر بشکه باقی ماند. این نفت شاخص پس از ریزش ۳۵/ ۳ دلار بر هر بشکه معادل افتی ۲۲/ ۶ درصدی بر روی این قیمت ایستاد که کمترین سطح از آگوست ۲۰۱۷ است. هر بشکه نفت خام آمریکا نیز ۰۶/ ۳ دلار بر بشکه افت قیمت داشت و با ثبت افتی ۷۱/ ۶ درصدی روی قیمت ۵۳/ ۴۲ دلار بر بشکه ایستاد. این قیمت کمترین سطح از ژوئن ۲۰۱۷ است. با افزایش نگرانی‌ها از وضعیت بازار نفت، سرمایه‌گذاران به سمت دارایی‌های امن مانند طلا روی آورده‌اند.

 

ارتباط ریزش بازار سهام با قیمت نفت

جان کیلداف، تحلیلگر ارشد بازارهای کالایی یکی از دلایل فشار به قیمت نفت را «چشم‌انداز مبهم تقاضای نفت در سال آینده» می‌داند. او عقیده دارد «با ریزش بازارهای سهام و نگرانی بیش از اندازه از آینده بازارهای مالی، حجم فروش بالا رفته و به قیمت‌ها فشار وارد می‌شود.» نگرانی بیش از پیش از آینده اقتصاد جهانی در سال جدید میلادی در حالی فضای بازارهای جهانی را منفی کرده است که مهم‌ترین منشا این نگرانی، یعنی جنگ تجاری میان آمریکا و چین در حال‌حاضر نسبت به گذشته در وضعیت آرام‌تری قرار دارد. این دو کشور پس از وضع تعرفه‌هایی سنگین طی ماه‌های گذشته  روی کالاهای وارداتی از طرف مقابل برای آتش بسی سه ماهه توافق کردند که هم‌اکنون در حال گذراندن آن هستند.

در پی بهبود روابط تجاری میان آمریکا و چین به‌عنوان دو ابرقدرت اقتصادی دنیا، چین اعلام کرده است که از ابتدای ژانویه دور دیگری از کاهش تعرفه‌ها را آغاز خواهد کرد. این کاهش تعرفه شامل بیش از ۷۰۰ قلم کالای آمریکایی می‌شود که ورود آنها به چین را تسهیل کرده و کاهش هزینه‌های مصرف‌کنندگان داخلی چین را نیز در پی دارد. فروکش کردن آتش جنگ تجاری میان آمریکا و چین، اقدامی پیشگیرانه در جهت ابتلای اقتصاد جهانی به رکود است. در چنین شرایطی اگرچه می‌توان امیدوار بود با کند نشدن رشد اقتصادی کشورها، چشم‌انداز رشد تقاضای جهانی نفت خام در سال آینده روشن باشد اما واقعیت بازار حکایت دیگری دارد.

 

تلاش بی‌تاثیر اوپک

اوپک با وجود تمام تلاشی که برای کاهش تولید به‌کار بسته است، با شرایط پیچیده‌ای مواجه است زیرا روند قیمت‌ها در بازار نفت نشان می‌دهد که معامله‌گران کمترین اطمینانی به اثرگذاری توافق کاهش تولید نفت ندارند. کشورهای عضو و غیرعضو اوپک در تاریخ هفتم دسامبر در نشست وین به این نتیجه رسیدند که برای حفظ تعادل بازار، تولیداتشان را در شش ماه نخست ۲۰۱۹ با کاهش ۲/ ۱ میلیون بشکه در روز عرضه کنند. اگرچه انتظار می‌رفت این تصمیم موتور محرکی برای رشد قیمت‌ها باشد، اما عملا چنین اتفاقی رخ نداد. حتی اعلام موضع برخی وزیران اوپک مبنی بر احتمال برگزاری یک نشست اضطراری و اعمال محدودیت بیشتر بر کاهش تولیدات نیز دلیلی کافی برای حفظ قیمت‌ها در بازار نفت نبود و درست در روز اعلام همین اظهارنظرها، نفت خام افتی بیش از ۶ درصدی را تجربه کرد و به کمترین سطح در ۱۸ ماه گذشته رسید. 

بر اساس گزارش‌های موجود؛ نگرانی فعالان بازار این است که تلاش کشورهای عضو و غیرعضو اوپک برای کاهش تولید از سمت آمریکا و رشد تولیدات شیل خنثی شود. آمریکا در حال حاضر حدود ۶/ ۱۱ میلیون بشکه در روز نفت تولید می‌کند و این میزان پتانسیل رشد بیشتری در سال ۲۰۱۹ دارد.

به همین علت است که کارشناسان عقیده دارند با وجود دخالت مداوم اعضای اوپک و اظهارنظرهای آنان در رابطه با انجام برنامه‌هایی به منظور بهبود وضعیت بازار، این اقدامات از سمت بازار نادیده گرفته می‌شوند. این کارشناسان در عین حال قرار گرفتن در چرخه‌ای نزولی که تمام بازارهای دنیا را گرفتار کرده، در ریزش چشمگیر قیمت نفت موثر می‌دانند. سهیل المزروعی، وزیر انرژی امارات متحده عربی روز دوشنبه اعلام کرد، اگر کاهش تولیدات فعلی برای ایجاد تعادل در بازار نفت کافی نباشد، اوپک در نظر دارد نشستی فوق‌العاده برگزار کند تا در آن کاهش بیشتر تولیدات را مورد بررسی قرار دهد. المزروعی تنها وزیر حاضر در اوپک نبود که به بازار این اطمینان را می‌داد که اوپک برای کاهش تولید بیشتر آماده است. 

او حتی تاکید کرد اوپک پیش از این و در مواقع ضروری تجربه اتخاذ تصمیمات مورد نیاز را داشته تا دلگرمی بیشتری به بازار نفت داده باشد. در کنار المزروعی، وزرای نفت عراق و الجزیره نیز در حاشیه نشست کشورهای عرب صادرکننده نفت خام در کویت، به تکرار اظهارات همتای اماراتی خود پرداختند و تاکید کردند اوپک و همراهانش در کنار پایبندی به کاهش تولید نفت، کاهش بیشتر تولید را بررسی خواهند کرد.

وزیر جدید نفت کویت نیز با اتخاذ موضعی مشابه، روز گذشته اعلام کرد کشورش از هرگونه تلاش برای ایجاد ثبات در بازار نفت حمایت خواهد کرد. خالد الفضل در ادامه تاکید کرد کویت به تعهداتش در توافق کاهش تولید که اوایل ماه جاری ایجاد شد؛ پایبند خواهد بود.همراهان اوپک در کاهش تولید همان کشورهای غیرعضو این سازمان هستند که رهبری آنها را روسیه بر عهده دارد. روسیه در میان کشورهای غیرعضو اوپک حاضر در توافق، بیشترین کاهش تولید را نیز بر دوش می‌کشد. پیش از اظهارنظر وزرای نفت عضو اوپک در رابطه با برگزاری نشست فوق‌العاده یا کاهش بیشتر تولیدات، این الکساندر نواک، وزیر نفت روسیه بود که با اشاره به وضعیت قیمت‌ها در بازار نفت، به اقدامات ضروری بیشتر از سمت کشورهای عضو و غیرعضو اوپک تاکید کرد. نشست بعدی اوپک در ماه آوریل، یعنی حدود چهار ماه دیگر برگزار خواهد شد. با این حال باید دید آیا وضعیت خاص بازار به برگزاری نشست در موعدی زودتر منجر خواهد شد. 

کشورهای عضو اوپک و روسیه که این روزها با حمایت عربستان سعودی  به اظهارنظر برای کاهش بیشتر تولیدات مشغول هستند، هیچ‌گاه به منشأ مازاد عرضه‌ای که در کنار نگرانی از کاهش تقاضای روزانه نفت باعث افت بیش از پیش قیمت‌ها شده است، اشاره‌ای نمی‌کنند. عربستان و روسیه از ماه ژوئن به این سو، به‌منظور پوشش کاهش عرضه نفت خام ایران به بازار جهانی در پی بازگشت تحریم‌‌های آمریکا، با قدرت تمام به افزایش تولید پرداختند. در نتیجه تولید روزانه هر دو کشور به رکوردهایی تاریخی رسید و در کنار افزایش چشمگیر تولیدات شیل آمریکا، افزایش سطح انبارهای نفتی دنیا را سبب شد.

بازگشت مازاد عرضه به بازار جهانی نفت خام، با اقدام ناگهانی آمریکا برای اعطای معافیت به هشت خریدار نفت خام ایران شدت گرفت و در نهایت باعث توافق کشورهای عضو و غیرعضو اوپک برای تداوم کاهش تولید در نیمه نخست ۲۰۱۹ شد.  سهم کشورهای عضو اوپک از مجموع کاهش تولید ۲/ ۱ میلیون بشکه‌ای در روز ۸۰۰ هزار بشکه خواهد بود و کشورهای غیرعضو اوپک نیز به کاهش تولید ۴۰۰ هزار بشکه در روز تعهد داده‌اند.

 

نگرانی از اختلاف‌های داخلی در آمریکا

 در کنار نگرانی‌ها از کند شدن رشد جهانی اقتصاد و همچنین اثرگذار نبودن توافق کاهش تولید اوپک برای پیشگیری از افت بیشتر قیمت‌ها، اختلافات در آمریکا نیز در میان عوامل مختلف اثرگذار بر بازار مزید بر علت شده‌اند.  بازار سهام در دنیا در روز دوشنبه برای هشتمین روز متوالی با کاهش مواجه بود زیرا سرمایه‌گذاران تلاش وزیر خزانه‌داری  آمریکا برای تزریق اعتماد به اقتصاد را نادیده گرفتند و در عوض بر صحبت‌های رئیس‌جمهوری در رابطه با احتمال برکناری استیومنوچین و  رئیس بانک مرکزی آمریکا تمرکز کردند. پس از آنکه فدرال رزرو در هفته گذشته نرخ بهره را برای چهارمین بار در سال جاری در آمریکا افزایش داد، این اقدام با انتقاد تند دونالد ترامپ مواجه شد.

با بالا گرفتن اختلافات میان ترامپ و فدرال رزرو، نه تنها بحث اخراج رئیس فدرال رزرو مطرح شد بلکه رئیس‌جمهور آمریکا بانک مرکزی این کشور را «تنها مشکل اقتصاد آمریکا» عنوان کرد. افزایش نرخ بهره در آمریکا می‌تواند به تنهایی یکی از دلایل کاهش تقاضای نفت خام دنیا باشد زیرا با این اتفاق، ارزش ارز دیگر کشورها در مقابل دلار کاهش یافته و این کشورها که عمدتا مصرف‌کننده نفت خام نیز هستند، باید بهای بیشتری برای خرید هر بشکه آن بپردازند. نفت خام در بازارهای جهانی با دلار قیمت‌گذاری می‌شود. به این ترتیب این چرخه در نهایت به کاهش تقاضا برای نفت خام در میان کشورهای مصرف‌کننده‌ای ختم می‌شود که پول رایج آنها دلار نیست.

اما فدرال رزرو تنها ارگانی نیست که ترامپ با آن مشکل دارد. سنای آمریکا نیز در روزهای گذشته مشغول رویارویی با سیاست‌های دونالد ترامپ بوده است. مجلس سنای آمریکا با رقم درخواستی ترامپ برای تکمیل دیوار مرزی مکزیک، مخالفت کرد و این موضوع نیز باعث شد تا بحث تعطیلی دولت از سمت ترامپ پیش کشیده شود. ترامپ برای تکمیل این دیوار به منظور جلوگیری از ورود مهاجران از مرز مکزیک، بیش از پنج میلیارد دلار بودجه از سنا درخواست کرده بود اما سنا با اندکی بیش از یک میلیارد دلار موافقت کرد. ترامپ در نهایت برای اعتراض به این موضوع فعالیت‌های دولت را تعطیل کرد. این تعطیلی تا سوم ژانویه ۲۰۱۹ ادامه خواهد داشت.

[ad_2]




شاخص‌ترین چهره‌های نفتی سال ۲۰۱۸

[ad_1]

روابط عمومی گروه تجاری ققنوس: سال ۲۰۱۸ سال پرتلاطمی برای صنعت نفت بود که طی آن قیمت نفت برنت از ۶۶.۸۷ دلار در نخستین روز سال به رکورد ۸۶.۲۹ دلار در اوایل اکتبر صعود کرد و سپس در اواسط نوامبر تا مرز ۶۶.۲۸ دلار عقب نشست و در واقع به نقطه اول خود بازگشت و پیش از کریسمس در سطح ناامیدکننده ۵۴.۱۰ دلار در هر بشکه بسته شد.

به گزارش خبرگزاری روابط عمومی گروه تجاری ققنوس ،  عواملی مانند سطح ذخایر و ظرفیت تولید بر قیمت‌های نفت تاثیر گذاشته است اما عوامل دیگری بودند که در سال ۲۰۱۸ تاثیر قابل توجهی روی قیمتها داشتند. پایگاه خبری اویل پرایس در گزارشی به بررسی مهم‌ترین چهره‌های نفتی سال ۲۰۱۸ پرداخته که برخی از آنها در سال ۲۰۱۹ نیز همچنان نقش کلیدی خود را ایفا خواهند کرد. این افراد عبارتند از:

فاتح بیرول
مدیر آژانس بین‌المللی انرژی در سال‌های اخیر فهرستهای متعددی از چهره‌های نفتی تاثیرگذار منتشر کرده است. اگرچه وی مستقیما بر تولید، ذخایر یا سیاست نفتی کنترلی ندارد اما اظهاراتش در خصوص تقاضا برای نفت یا پیش‌بینی‌های تولید بی‌تاثیر نبوده‌اند. مدیر آژانس بین‌المللی انرژی در اواخر سال ۲۰۱۸ به ارایه آمار تیره از چشم انداز تقاضا برای نفت اکتفا نکرد و به بزرگترین تولیدکنندگان نفت جهان هشدار داد تولیدشان را کاهش ندهند و به بازار هشدار داد قیمت‌های بالاتر نفت هم اکنون نیز برای ضربه زدن به تقاضا کافی هستند.

فاتح بیرول ۲۸ نوامبر گفت: در حال حاضر بازار به خوبی تامین شده اما ما نباید فراموش کنیم که مازاد ظرفیت تولید در عربستان سعودی بسیار اندک است و بنابراین کاهش قابل توجه تولید از سوی تولیدکنندگان بزرگ ممکن است پیامدهای منفی برای بازارها بدنبال داشته باشد و بازارها را دچار محدودیت عرضه کند. درخواست من از همه تولیدکنندگان و مصرف کنندگان در سراسر جهان این است که در این روزهای دشوار منطق داشته باشند.

قیمت‌های نفت زمانی که بیرول درخواست خود را مطرح کرد رو به کاهش گذاشته بودند اما چهار روز پیش از آن تا حدودی صعود کرده بودند. برنت در ۱۹ نوامبر به ۶۶.۷۹ دلار صعود کرد اما روز بعد تحت تاثیر اقدامات سفته بازان در بازار، به ۶۲.۵۳ دلار سقوط کرد.

محمد بن سلمان
محمد بن سلمان که ولیعهد عربستان سعودی است تاثیر غیررسمی اما قابل توجهی روی بازارهای نفت داشته است. دنبال کردن جنگ در یمن و محاصره کشور همسایه‌اش قطر، تلاش برای تنوع اقتصادی و کاهش وابستگی به نفت، مقابله گسترده با فساد که کمک کرد قدرتش تحکیم شود و پیاده سازی جنگ تجاری با کانادا از جمله اقدامات وی در سال ۲۰۱۸ است اما بزرگترین تاثیری که در سال ۲۰۱۸ روی بازار نفت داشت تلاش برای تمدید کاهش تولید اوپک بود ک بواسطه روابط عمیق با ولادیمیر پوتین، رییس جمهور روسیه حاصل شد زیرا قیمت بالاتر نفت تنها راهی است که این شاهزاده می‌تواند اصلاحات اقتصادی پرهزینه خود را عملی کند.

وی در مارس سال ۲۰۱۸ گفته بود: ما تلاش می‌کنیم توافق سال به سال را به یک توافق ۱۰ تا ۲۰ ساله تغییر دهیم.

خالد الفالح
اگر محمد بن سلمان، کنترل سیاست نفتی عربستان را در دست دارد، فالح اجراکننده آن است و اغلب بیشتر از وی به چشم می‌آید و همین عیان بودن فالح است که به وی قدرت تاثیرگذاری روی قیمت نفت را داده است. خالد الفالح به عنوان وزیر انرژی عربستان سعودی اغلب به عنوان بزرگترین چهره تاثیرگذار معاصر در بازارهای نفت توصیف شده است و اظهارات وی به مطبوعات و پیام‌هایش در توییتر به سرعت انعکاس پیدا می‌کند و مورد توجه معامله گران نفت قرار می‌گیرد و مانند محمد بن سلمان روابطش با روسیه کمک کرد این کشور در ژوئن و سپس در نوامبر سال ۲۰۱۹ به کاهش تولیدی که قرار است در سال ۲۰۱۹ اجرا شود، بپیوندد. بعلاوه عربستان سعودی تحت دستورالعمل فالح صادرات نفت به آمریکا را با هدف محدود کردن روند رشد ذخایر این کشور و اعمال تاثیر غیرمستقیم روی قیمت نفت محدود کرده است. مانند سایر افراد این فهرست شامل الکساندر نواک و دونالد ترامپ، قدرت الفالح برخاسته از شهرت وی است و اظهاراتش حتی اگر تغییر واقعی در سیاست یا اقدامات نفتی صورت نگیرد همچنان تاثیر خود را می‌گذارد. قدرت فالح تا حد زیادی به دلیل امکان افزایش یا کاهش تولید نفت از سوی شرکت آرامکو است که روی عوامل عرضه و تقاضا تاثیر می‌گذارد.

فالح اکتبر ۲۰۱۸ اظهار کرده بود: ما هر گونه تقاضا را تامین خواهیم کرد.

دونالد ترامپ
رییس جمهور آمریکا جدیدترین چهره تاثیرگذار بر نوسانات قیمت نفت به شکل مثبت یا منفی بوده است. وی به شکل انکارناپذیری روند صنعت نفت را در سال ۲۰۱۸ تغییر داد و تغییر مذکور منحصر به آمریکا نبود. توییت‌های آخر وقتی که ارسال می‌کرد، باعث کاهش قیمت نفت شده و اوپک را تحت فشار قرار می‌داد و باعث شد عربستان سعودی سیاست نفتی خود را تغییر دهد.

برخی ممکن است انکار کنند که دونالد ترامپ روی قیمت نفت تاثیر واقعی داشته است اما سیاستهای وی از جمله گشایش حفاری فراساحلی و وضع تحریم‌ها علیه ایران و اعطای معافیت به خریداران بزرگ نفت ایران تاثیر عمیقی روی بازار نفت و عوامل عرضه و تقاضا داشت. اما شاید بزرگترین تاثیر وی روی بازار نفت توییت‌های نفتی بود که در سال ۲۰۱۸ توجه هر سفته بازی را به خود جلب می‌کرد. توییت‌های وی به خصوص پیام‌هایی که اوپک را هدف می‌گرفتند روی قیمت نفت تاثیر بسزایی می‌گذاشتند.

ترامپ در سال ۲۰۱۸ درست پیش از نشست اوپک در پیامی در توییتر نوشت: امیدوارم اوپک به روند تولید نفت خود ادامه دهد و آن را محدود نکند. دنیا به قیمت نفت بالاتر نیاز ندارد.

نیکلاس مادورو
ونزوئلا صاحب بزرگترین ذخایر نفت در جهان است و سرنوشت صنعت نفت این کشور که همراه با اقتصادش در ورطه سقوط قرار گرفته است، روی کل صنعت نفت تاثیر می‌گذارد. وعده های نیکلاس مادورو، رییس جمهور ونزوئلا برای تغییرات در واهمه نسبت به سقوط تولید نفت این کشور و کمبود عرضه در نقاط دیگر تاثیر چندانی نداشته است اما افت سریع تولید این کشور که تا حد زیادی به دلیل سوء‌مدیریت مادورو و فلج شدن شرکت دولتی PDVSA بوده است قیمت نفت را تقویت کرده و خیال اوپک را که نگران مازاد عرضه بوده تا حدودی راحت کرده است. با وجود اصرار مادورو برای تجارت نفت با استفاده از ارز دیجیتال “ال پترو”، برنامه مذکور پیشرفت چندانی نداشته است.

ژنرال خلیفه هفتار
در سال ۲۰۱۸ این نگرانی وجود داشت که تولیدکنندگان بزرگی مانند روسیه، عربستان سعودی و آمریکا قادر نخواهند بود کاهش تولید از سوی کشورهایی مانند ونزوئلا و لیبی را جبران کنند. تحولات لیبی که در زمان اجرای اولین توافق کاهش تولید از مشارکت در این برنامه معاف شده بود از سوی بازار رصد می‌شود زیرا تولید نفت این کشور به دلیل ادامه درگیری‌های داخلی که ژنرال خلیفه هفتار نقش پررنگی در آن دارد ثبات نداشته است.

ولادیمیر پوتین
شاید ایگور سچین مدیر غول نفتی روس‌نفت باشد اما بی تردید ولادیمیر پوتین، رییس جمهور روسیه کنترل سیاست‌ها و تولید نفت این کشور را در دست دارد. البته سچین عروسک خیمه شب بازی نیست با این حال تحت نفوذ پوتین قرار دارد. از قراردادها با عربستان سعودی و اوپک برای محدود کردن تولید که مهترین عامل تاثیرگذار بر بازار نفت در سال ۲۰۱۸ بوده است تا خط لوله ترکیش استریم، پوتین قطعا روی قیمت نفت تاثیر گذاشته است و نظرات وی به همراه نظرات خالد فالح و دونالد ترامپ، انعکاس گسترده‌ای در مطبوعات پیدا می‌کرد.

وی در اکتبر گفته بود پرزیدنت ترامپ گفته است تصور می‌کند قیمت نفت بسیار بالاست. خوب شاید تا حدودی حق با وی باشد اما بیایید شفاف باشیم زیرا قیمت نفت تا حدودی نتیجه اقدامات دولت ترامپ است.

ایگور سچین
وی که به دارت ویدر روسیه معروف است دومین مرد پرنفوذ پس از پوتین در صنعت نفت روسیه است و اقدامات وی از سوی دیگران دنبال می‌شود. برخی در روسیه سچین را بسیار قدرتمندتر از پوتین می‌دانند و مدعی است که قدرت روس‌نفت به دلیل اقدامات بی‌رحمانه سچین بوده است.

الون ماسک
شاید ماسک از این که ببیند در فهرست چهره‌های شاخص‌ نفتی قرار گرفته است تعجب کند اما این فهرست بدون وی کامل نخواهد شد زیرا وی تاثیر قابل توجهی روی صنعت نفت داشته است. تلاش ماسک برای جای دادن خودروهای برقی در ذهن جهان، سایر خودروسازان را واداشته است خودروهای برقی طراحی کنند و این روند در سطح جهانی شتاب بگیرد و خودروهای برقی بیشتری وارد جاده‌ها شوند در نتیجه صنعت نفت نگران به شماره افتادن روزهای اوج خود شده است.

افراد قابل ذکر
سه نفر دیگری هستند که شایان ذکر بوده و تاثیرشان نباید دست کم گرفته شود. سیاست آنها بدون شک روی بازارها تاثیر گذاشته اما شاید به اندازه چهره‌های صدر این فهرست پرسروصدا نبوده است.

شی جین پینگ
چین در قلب تقاضای جهان برای نفت قرار دارد و تصمیمات شی جین پینگ، رییس جمهور چین، برای عدم صدور تعرفه‌های بیشتر تاسیسات خورشیدی و کاهش یارانه برای این صنعت روی تقاضای این کشور برای نفت تاثیر گذاشت و تقاضا را از خورشیدی به نفت و گاز طبیعی تغییر داد.

ترودو
جاستین ترودو، نخست وزیر کانادا با عدم حمایت از توسعه خط لوله به تنهایی فاجعه بزرگی را برای صنعت نفت کانادا رقم زد. این عدم حمایت غیرمستقیم باعث شد نفت وسترن کانادین سلکت نسبت به وست تگزاس اینترمدیت اختلاف قیمت فاحشی پیدا کند زیرا محدودیتهای خط لوله باعث شد روند انتقال نفت کانادا به پالایشگاه‌های آمریکایی آهسته شود.

الکساندر نواک
نواک سومین چهره روس این فهرست است و قدرتش در وزارت انرژی روسیه شامل اظهارات وی به مطبوعات است. روابط دوستانه وی با خالد الفالح کمک کرد همکاری نفتی میان دو قدرت نفتی دنیا تحکیم شود.

[ad_2]




بررسی سه سناریوی تعیین‌کننده قیمت نفت در آینده1719981

[ad_1]

روابط عمومی گروه تجاری ققنوس: به‌هم خوردن تعادل عرضه و تقاضا در بازار نفت روی قیمت آن تاثیرگذار بود و باعث سقوط قیمت جهانی نفت شد. تصمیمی که اعضای اوپک را بر آن داشت تا گردهم جمع شده و باز بر تعهد کاهش تولید، مهر تایید بزنند تا قیمت‌ها به حد نرمال خود برسد. تصمیمی که تحلیل‌گران می‌گویند اگر اجرایی شود، قیمت نفت در محدوده 60 تا 70 دلار در حرکت خواهد بود.

به گزارش خبرگزاری روابط عمومی گروه تجاری ققنوس ، معافیت دادن آمریکا به هشت مشتری نفت ایران، باعث وارد شدن شوک به بازاری بود که عربستان، روسیه و آمریکا، بزرگ‌ترین تولیدکنندگان آن، بنا به خواسته آمریکا و برای جبران خلاء نفت ایران در بازار تولید خود را به بالاترین حد رسانده بودند. این شوک باعث سقوط ناگهانی قیمت نفت و نگرانی عربستان و سایر اعضای اوپک شد.

به‌همین دلیل، در اجلاس 175 اوپک و درحالی که رییس جمهوری آمریکا پیش‌ از این اجلاس، بارها مخالفت خود را با کاهش تولید که افزایش قیمت نفت در بازار جهانی را در پی دارد، اعلام کرده بود، اعضای اوپک و غیراوپک بر سر کاهش 1.2 بشکه‌ای نفت به توافق رسیدند. قرار است این کاهش تولید، از ابتدای سال جدید میلادی اجرایی شود و کارشناسان بازار نفت بر این باورند که قیمت نفت در محدوده 60 تا 70 دلار نگه خواهد داشت.

در این راستا، سید مهدی حسینی – کارشناس ارشد حوزه انرژی – قیمت 60 تا 70 دلار را قیمتی منطقی برای نفت در آینده دانست و گفت: سه سناریو تعیین‌کننده قیمت در آینده خواهد بود. نخستین سناریو این است که  توافق اوپک و غیراوپک باقی بماند و به دقت اجرا شود. در این شرایط،  1.2 بشکه باید از بازار حذف شود. اگر این اتفاق رخ دهد و تحریم‌های ایران ادامه‌دار باشد و معافیت هشت مشتری نفت ایران نیز تمدید شود، قیمت نفت در رنج 60 تا 70 دلار خواهد بود.

وی افزود: یک سناریوی دیگر این است که توافق اوپک، به‌صورت صددرصد اجرایی نشود و اعضای اوپک و غیراوپک، 80 درصد این توافق را اجرا کنند، ازسوی دیگر، معافیت مشتریان ایران تمدید شود، در این شرایط قیمت نفت بیش‌تر افت می‌کند. زیرا میزان عرضه در بازار بیش‌تر از تقاضا خواهد بود.

به گفته این کارشناس ارشد حوزه انرژی، سناریوی دیگر این است که معافیت‌ها حذف شود و ایران نتواند نفتی صادر کند و اعضای اوپک و غیراوپک تولید خود را کاهش دهند. در این شرایط قیمت بسیار افزایش خواهد یافت و حتی به مرز 80  دلار خواهد رسید.

[ad_2]




سهمیه‌بندی و تغییر قیمت سوخت مطرح نیست1701909

[ad_1]

روابط عمومی گروه تجاری ققنوس: وزیر نفت گفت: تاکنون در دولت برای سهمیه بندی یا تغییر قیمت سوخت تصمیمی گرفته نشده است.

به گزارش خبرگزاری روابط عمومی گروه تجاری ققنوس ،بیژن نامدار زنگنه در برنامه گفتگوی ویژه خبری شبکه دو سیما افزود: بر اساس برآوردها، صاحبان حدود 10 میلیون خودرو و موتورسیکلت فاقد کارت سوخت هستند و تا کنون یک میلیون و 200 هزار نفر برای صدور کارت سوخت مراجعه یا ثبت نام کرده اند.
وی گفت: طرح کنونی برای صدور کارت سوخت با هدف مشخص شدن وضعیت سوخت خودروهاست و تا کنون برای سهمیه بندی یا تغییر قیمت سوخت در دولت تصمیم گیری نشده است.
زنگنه افزود: میزان قاچاق سوخت از کشور حدود 4 تا 5 میلیون لیتر است.
وی اجلاس اخیر اوپک را سخت و تحت فشار شدید امریکا دانست و گفت: عمده فشارها به ایران در این اجلاس را دو کشور همسایه داشتند و اقداماتشان غیردوستانه بود.
وزیر نفت افزود: در صورتی که با کاهش تولیدات مان موافقت می کردیم 600 هزار بشکه از ظرفیت تولید و فروش نفت کشور کاسته می شد اما با اصرار جمهوری اسلامی ایران از اجرای قطعنامه اجلاس اخیر اوپک برای کاهش تولید مستثنی شد.
زنگنه گفت: روند فعلی بازار نشان می دهد که اقدام مثبت اوپک در کاهش تولید نفت پذیرفته شده است.
وی افزود: تهدیداتی متوجه اوپک است که برخی از آنها خارجی و بخشی دیگر داخلی است.
زنگنه با اشاره به طراحی 27 فاز برای پارس جنوبی گفت: تا پارسال 21 فاز به مدار آمد و تا پایان امسال 4 فاز دیگر عملیاتی خواهد شد.
وی افزود: اوراق ریالی توسعه صنعت نفت به زودی عرضه خواهد شد که در قالب آن عملیات اجرایی 33 میدان جدید دیده شده است.
وزیر نفت گفت: نفت خام و فراورده های نفتی از نظر تحریم تفاوتی باهم ندارند بلکه فشار امریکا برای تحریم فراورده های نفتی ایران بیشتر از نفت خام است.
زنگنه افزود: در بورس نفت اجازه عرضه یک میلیون بشکه نفت خام را داشتیم که به پایان رسید و در تلاشیم تا با گرفتن مجوز مقدار بیشتری برای مدت شش ماه بار دیگر بورس نفت را فعال کنیم.
وی با بیان اینکه در چند سال اخیر در فصل سرما قطعی گاز در واحدهای تولیدی نداشتیم گفت: پیش بینی می کنیم امسال در فصل سرما به مصرف 800 هزار مترمکعب گاز در روز برسیم.
زنگنه افزود: نیروگاه های کشور سالانه 80 میلیارد مترمکعب گاز مصرف می کنند در حالی که با سرمایه گذاری و راندمان بالا با نیمی از این مقدار هم می توانند فعالیت کنند.
وی گفت: از نظر درصدی، نیروگاه های کشور با 37 درصد بزرگترین مصرف کننده گاز کشور هستند و پس از آن صنایع، ازجمله پتروشیمی ها با 30 درصد و بخش خانگی با 25 درصد در رده های بعدی قرار دارند.
وزیر نفت افزود: بیشترین ارزآوری را به کشور پتروشیمی ها دارند و نباید از آنها در این باره گله کرد تا مورد اجحاف قرار گیرند.
زنگنه گفت: عراق روزانه 50 میلیون مترمکعب گاز از ایران برای نیروگاه هایش می خرد تا برق تولید کند.
وی افزود: ایجاد چند پالایشگاه در سیراف در حال انجام بود که به تحریم های جدید برخورد کردیم و نتوانستیم آنها را اجرا کنیم و هم اکنون این طرح ها را در سرمایه گذاری های جدید دیده ایم.
زنگنه گفت: برای گازهای همراه نفت شش طرح در مناطق دهلران، غرب کارون، بهبهان، مارون و خلیج فارس داریم که با بهره برداری از آنها تا دو سال آینده دیگر شاهد سوختن گاز در میادین نفتی این مناطق نخواهیم بود.
وی افزود: تا پایان سال سه فاز پارس جنوبی به ظرفیت 800 میلیون مترمکعب، یک طرح به ظرفیت 7 هزار تن متانول، یک طرح استفاده از اتان و فاز سه ستاره خلیج فارس به بهره برداری می رسد.
وزیر نفت گفت: با پالایشگاه ساختن و سالی 10 درصد به مصرف بنزین اضافه کردن تراز بنزین در کشور درست نمی شود.
زنگنه افزود: معتقدم تراز مصرف بنزین را باید در خودروسازی های کشور دید.
وی گفت: ساز و کارهای موجود برای تأمین مالی صنعت نفت جوابگوست و نیازی به ایجاد صندوق جدید نیست.
زنگنه افزود: روزانه 10 روستا به شبکه گاز کشور اضافه می شود و تعداد روستاهای گازدار شده کشور از 27 هزار روستا گذشته است.
وی گفت: همکاران ما در وزارت نفت برای شکستن تحریمها شبانه روز تلاش می کنند تا این جنگ نابرابر و غیرعادلانه پیروز شوند.
وزیر نفت با اشاره به اجرای طرح انتقال گاز از کشورمان به پاکستان افزود: جمهوری اسلامی ایران برای این طرح بیش از یک میلیارد دلار هزینه کرده در حالی که پاکستان تا کنون حتی یک کیلومتر هم خط لوله ایجاد نکرده است.
زنگنه گفت: با این که پاکستان به گاز ایران نیاز دارد اما تحت فشار امریکا، عربستان و امارات است.

[ad_2]